 |
สวัสดีครับท่าน ดร.
- กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับสำหรับการได้รับเกียรติจากท่านเป็นอย่างสูงในการเข้าเยี่ยมชมเป็นครั้งแรก และกรุณาให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ยิ่ง
- ขออนุญาตทำความรู้จักนะครับ
- เห็นด้วยอย่างยิ่งกับคำแนะนำของท่าน
- โดยเฉพาะใน "ประเทศที่มั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติทั้ง ดิน น้ำ แสงแดด และความปลอดภัย" เช่นประเทศไทย
- ซึ่งชุมชนน่าจะเข้มแข็งเป็นแบบอย่างของการพึ่งตนเองและเอื้ออาทรสังคมได้ดีกว่าประเทศอื่นๆ
- แต่....... เสียดาย.... ที่การณ์กลับตรงข้าม
- เพียงเพราะ "การศึกษา" , "ศาสนา" และ "การเมือง" หลงทาง ชนิด "มืดบอดแบบสนิท"
- ผู้คนชั้นกลางและชั้นมีอันจะกิน ก็เลยหลงเพลินอยู่กับ "สมบัติบ้า" และ "หิวกระหายตลอดเวลา" คอยแต่แสวงหาหนทาง "เอาๆๆๆๆ..." ทั้งในทางที่ชอบและไม่ชอบ ในขณะเดียวกันก็พยายามสร้าง "ความอ่อนแอ" ทั้งทางปัญญาและร่างกาย ให้กับคนชั้นล่าง (ว่าตามนัยการแบ่งชั้นตามความเข้าใจของสังคมไทย) เพราะตัวเองจะได้สวาปามได้โดยสะดวกต่อไปได้เรื่อยๆ
- ผลก็เลยทำให้"คนชั้นล่าง"สนุกสุขสมอยู่กับอารมณ์"การถูกเอาใจ"จากรัฐ จนอ่อนแอกันชนิดหลงตัวเองว่า "ฉันคือเทวดา" ที่รัฐจะต้องดูแลอย่างใส่ใจในทุกเรื่อง
- ซึ่งในเรื่องนี้ กระผมและคณะผู้ร่วมงาน (ทั้งชุมชนในเขตบริการของโรงเรียน และ "ทีมมหาวิชชาลัยธรรมชาติ" ซึ่งนำโดย ร.ต.ต.วิชัย สุริยุทธ ตำรวจนักปลูกต้นไม้แห่งอำเภอปรางค์กู่) ต่างก็มองเห็นอย่างเข้าใจ
- จึงได้พยายามจัดการศึกษาในแบบที่ท่าน ดร. ได้กรุณาให้คำแนะนำ
- ลองดูตัวอย่างที่ ลิงค์นี้ ดูนะครับ
- ผิด-ถูกอย่างไร กระผมพร้อมน้อมรับคำติชมและคำแนะนำเสมอครับ
- หวังว่าที่บล้อกนี้ คงได้มีโอกาสต้อนรับที่ ดร. อีกนะครับ
- ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงอีกครั้ง
- สวัสดีครับ