แค่อ่านคำโปรย ก็โดนใจ คนชีพจรลงเท้า จังเลยนะคะ

ทางออกอย่างใหม่ของผมคือ…ผมไม่ต้องกลับบ้านก็ได้  แต่ทำทุกที่ให้เป็นบ้านและผู้คนทั้งหลายก็เสมือนเป็นญาติมิตรพี่น้องของเราเสียเลย

ดังลมหายใจ น่าติดตามไปหาอ่านต่อเลยทีเดียว ขอบคุณค่ะ