ความเห็น: ภัยแท็กซี่: อาจจะเป็นความจริง หรือว่าวิตกจริตก็ไม่รู้

ผมเจอกับตัวผมเอง 2 ครั้ง

ครั้งแรก วันอาทิตย์ที่ 20 มิ.ย. 2547 สภาพรถค่อนข้างเก่า ทะเบียน มก-4495 คนขับชื่อนายวิโรจน์ เกื้อสกุล อายุประมาณ 30 ปี ผมนั่งเบาะหน้า พอรถเคลื่อนตัว มันก็เริ่มประกอบเวรกรรม มันใช้มือทั้งสองข้าง ซึ่งมันคงจะชโลมยาสลบเอาไว้แล้ว มาอั้งลมตรงช่องแอร์ ทำทีละข้าง สลับกันไป เพราะมันต้องถือพวงมาลัยไว้ข้างหนึ่ง ถ้าเป็นมือขวา มันจะใช้ช่องแอร์ริมขวา กะให้ลมจากช่องแอร์ ไหลไปทางด้านเบาะหลัง ถ้าเป็นมือซ้าย มันจะใช้ช่องกลางซ้าย กะให้ลมจากช่องแอร์ ไหลไปทางที่ผมนั่งอยู่ ตอนนั้น ผมไม่สงสัย ในพฤติกรรมชั่วของมันเลย เวลาผ่านไปประมาณ 5 นาที ผมเริ่มรู้สึกแน่นหน้าอก หายใจไม่สะดวก ผิวหน้าตึง ใจสั่น แต่ยังคงมีอาการเพียงเล็กน้อย แต่พอเวลาผ่านไปอีก 3 นาที ผมมีอาการมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผมกดปุ่มเลื่อนกระจกลง แต่ปุ่มถูก lock ไว้ ผมจึงบอกให้ มันเลื่อนกระจกลง มันเลื่อนกระจกลงมาประมาณครึ่งหนึ่ง ผมรู้สึกอาการดีขึ้น สักพักหนึ่ง มันเลื่อนกระจกกลับขึ้นไปอีก ผมต้องบอกให้ มันเลื่อนกระจกลงมาอีกครั้ง มันเลื่อนลงนิดเดียว พอให้รู้สึกว่ามีลมจากข้างนอกเข้ามา มือทั้งสองข้างของมัน ยังคงใช้รมยาผมอยู่ ผมถามมันว่า “ทำอะไรอยู่” มันตอบว่า “ทำไปตามความเคยชิน” ผมรู้เลยว่า ถ้ายังคงอยู่ในสภาพนี้อีกเพียงนาทีเดียว ผมต้องหมดสติแน่ ผมบอกให้มันจอดรถ โดยบอกมันว่า รู้สึกคลื่นใส้ จะอาเจียน แล้วผมก็ลงมารอเรียกรถ Taxi คันใหม่ แต่ผมสงสัยอยู่ว่า ทำไมมันจึงทนอยู่ได้ โดยไม่รู้สึกแพ้ยาสลบ ที่มันกำลังรมผมอยู่หรือว่ามันพยายามใช้มือของมัน บังคับทิศทางลมที่พ่นออกมาจากช่องแอร์ ให้มาที่ผม ครั้งที่สอง เมื่อวันศุกร์ที่ 27 เม.ย. 2550 ทะเบียน ทย-9598 เวลาประมาณ 15.00 น. ผมนั่งเบาะหลัง ด้านคนขับ หลบแสงแดด ที่เข้ามาทางด้านซ้าย นั่งอยู่ไกลเกินกว่าจะเห็นชื่อคนขับรถ ที่อยู่ในป้ายชื่อพร้อมรูปถ่าย ซึ่งวางอยู่ด้านหน้าซ้าย แต่ดูรูปถ่าย เป็นคนละคนกับคนที่กำลังขับรถอยู่ คนในรูปดูเหมือนจะมีอายุ 50 ปี ขึ้นไป ส่วนคนขับวันนี้ อายุประมาณ 40 ปี คิดว่ารถ Taxi คันนี้ คงจะขับกันอยู่ 2 คน สลับเวลากัน คนที่อยู่ในรูป คงจะเป็นเจ้าของรถ รถวิ่งไปได้ประมาณ 25 นาที ตอนนี้เริ่มออกมาชานเมืองแล้ว ผมได้ยินเสียงพ่นสเปรย์ 2 ครั้ง(ฟิด ฟิด) แต่ไม่เห็นขวดสเปรย์ เพราะนั่งตรงกับเบาะของคนขับ ผมเอะใจทันที เนื่องจากมีประสบการณ์มาแล้ว เลยรีบย้ายมานั่งด้านซ้าย สายตาผมมองไปที่คนขับตลอดเวลา พยายามมองหาขวดสเปรย์ แต่ก็ไม่เห็นคนขับคงรู้แล้วว่าผมสงสัย มือทั้งสองข้างจึงจับพวงมาลัยไว้ตลอด ไม่กล้าเลื่อนมือลงมาฉีดพ่นยาสลบอีก ประมาณ 1 นาที ผมก็เริ่มมีอาการ หายใจไม่สะดวก ผิวหน้าตึง ผมบอกให้จอดรถ เขาชะลอความเร็ว เปลี่ยนเลนจากช่องขวาไปซ้าย แต่ยังไม่จอด ผมกดปุ่มเลื่อนกระจกลง แต่ปุ่มถูก lock ไว้ ผมจึงบอกให้เขาเลื่อนกระจกลง เขาเลื่อนกระจกลงมานิดหนึ่ง แต่เลื่อนทั้ง 2 บาน คือ ด้านหน้าซ้าย และหลังซ้าย ตรงที่ผมนั่งอยู่ พอลมจากภายนอกเข้ามาโดนหน้าผม ผมรู้สึกอาการดีขึ้นมาก ผมจึงบอกให้ขับต่อไป เพราะใกล้จะถึงที่หมายแล้ว รถวิ่งไปอีกราวๆ 5 นาที ก็ถึงที่หมาย ครั้งนี้ ถ้าผมไม่รีบย้ายมานั่งด้านซ้าย เขาก็คงจะฉีดสเปรย์ซ้ำอีก จนกว่าผมจะหมดสติ ยาสลบที่บรรจุอยู่ในขวด คงจะเข้มข้นมาก เพราะเพียงแค่ฉีดพ่นออกมา 2 ครั้งสั้นๆ ผมก็เริ่มมีอาการแล้ว ครั้งนี้ ผมไม่เจอหลักฐานแบบครั้งแรก จับไม่ได้คาหนังคาเขา ได้ยินแค่เสียงฉีดสเปรย์ ไม่เห็นขวดสเปรย์ จึงขอปักใจเชื่อว่า น่าจะถูกรมยาสลบ 90 % อีก 10 % คนขับอาจจะพ่นน้ำยาดับกลิ่นก็เป็นได้ แล้วบังเอิญผมแพ้น้ำยานั้น