สวัสดีค่ะคุณเม้ง

การให้..โดยเฉพาะให้ความรู้เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่และน่าสรรเสริญ

ขอเพียงมีใจที่คิดจะให้ ( ซึ่งคุณเม้งมีอยู่แล้ว )..ปัญหาที่ตั้งมาก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยค่ะ

ขอเอา Dewey ( นักการศึกษาอเมริกา ) มาแล้วกันค่ะ ( เพราะหาคนไทยพูดเรื่องนี้ไม่เจอ ).." Man does not l ive  by  scores "...( มนุษย์ไม่ได้มีชีวิตอยู่ด้วยคะแนน )

เบิร์ดเชื่อมาตลอดว่า " ไม่ต้องเรียนเก่งก็มีวิถีชีวิตของตนได้ "..เราไม่จำเป็นต้องมีเกณฑ์เดียวที่ยึดถือสำหรับชีวิตที่ประสบความสำเร็จ  แต่ละอย่างก็เป็นไปได้ตามวิถีของตน  ต้นไม้หลายๆต้นก็เติบโตไปตามวิถีของใครของมัน แต่ก็อาศัยกันและกัน..คนเราเก่งได้..แต่อย่ากว่า เพราะถ้ามีคำว่า "กว่า".. จะเป็นการเปรียบเทียบแล้วคนที่ด้อยกว่าจะมีที่ยืนเหรอคะ ?

ทุกอย่างในโลกนี้มีคุณค่าในตนเอง โดยที่ไม่ต้องเปรียบเทียบเลย..เบิร์ดถึงเน้นว่าเก่งได้..แต่อย่าคิดคำว่ากว่า..อย่างผักชีก็มีค่าของผักชี  ต้นสักก็มีค่าของต้นสัก ( คุยกับนักสร้างภาพจำลองเกี่ยวกับต้นไม้ก็ต้องยกตัวอย่างแบบนี้แหละค่ะ )..เวลาเราทานขนมข้าวเกรียบปากหม้อเราทานกับใบสักได้มั้ยคะ ? ..แล้วถ้าเราปลูกบ้านเราจะใช้ผักชีได้มั้ยคะ ?..( ยกตัวอย่างแบบสร้างสรรค์มาก..ก ..จานตะนากินล้ำลึก ^ ^ )..คือจะบอกว่าถ้าเราเอาเกณฑ์ใดเกณฑ์หนึ่งเป็นหลัก สิ่งหนึ่งก็จะได้เปรียบสิ่งหนึ่งน่ะค่ะ..แต่ถ้าหากว่าเราเอาโลกกว้างๆนี่เป็นหลัก ทุกอย่างก็จะมีค่าในตนเอง ทุกอย่างดีหมดตามวิถีของตน

ถ้าคุณเม้งพาพวกเขาเดินผ่านจุดนี้ได้..ปัญหาก็ไม่ใช่ปัญหาเลยค่ะ...เอาใจช่วยนะคะ