สวัสดีค่ะพี่ krugui Chutima

สังเกตได้อย่างหนึ่งก็คือขอให้ได้ต่อไ้ว้ก่อน ได้หรือไม่ได้ไม่เป็นไรค่ะ ...ฮา ๆ

ยิ่งไปเที่ยวเมืองจีนไก๊ดสอนให้ต่อครึ่งหนึ่ง เคยถูกแม่ค้าล้งเล้งเสียงดังมากแต่ฟังไม่ออกไม่เป็นไร เพียงแต่อาย พอจะเดินหนี เขาเดินมาจับแขนแล้วก็ให้ในราคาที่ต่อ...ก็ดีใจ

กลับไปที่รถเอาของออกมาอวดอย่างภาคภูมิใจว่าได้ในราคาครึ่งหนึ่งของที่ต่อ...คนในรถหัวเราะครืน...มีคนซื้อได้ถูกกว่าเราอีก...ฮา..(ไม่ออก)

แต่ในเมืองไทยบริบทคงต่างไปนะคะ และยิ่งผักผลไม้ที่เราแวะซื้อตามต่างจังหวัดบางทีก็สงสารเขาเหมือนกัน เราได้ถูกลง 5-10 บาท แต่คนขายเขาคงจะดีใจที่ขายได้โดยคนซื้อไม่ต่อสักคำนะคะ