อ่านบันทึกต่อเนื่องกัน 3 ชิ้นนี้แล้ว เกิดความปิติยินดีว่า คุณครูของเราในอนาคตคงจะมีความสุขขึ้น เห็นคุณค่าของตัวเองมากขึ้น จนนำไปสู่การทำให้นักเรียนมีความสุขกับการเรียนรู้และชีวิตรอบๆตัวมากกว่านักเรียนในปัจจุบันนะคะ

อยากเห็นเด็กไทยรักการเรียนรู้แบบเอากรอบที่"ต้องท่องจำให้ทำข้อสอบได้ เรียนเพื่อสอบ เรียนเพื่อให้วิ่งไปข้างหน้าจนถึงระดับมหาวิทยาลัย เพื่อให้พ่อแม่สบายใจว่าลูกจะมีอนาคต" ออกไปเสีย เปลี่ยนเป็นการเรียนเพื่อสิ่งที่ต้องการรู้ ให้อยู่ร่วมกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในสังคมอย่างมีความสุข พัฒนาศักยภาพที่เด็กๆมีหลากหลายแตกต่างกันให้ได้ใช้ประโยชน์ สอนให้เขารักที่จะอยู่ร่วมกับสังคมรอบๆตัวของเขา ทำให้สิ่งที่มีรอบๆตัวดีขึ้น ไม่เอาแต่วิ่งไปข้างหน้าเพื่อจะให้ไปได้ไกลๆสูงๆกว่าคนอื่นๆรอบตัว เมืองไทย สังคมไทยคงจะสุขสงบ และก้าวหน้าได้อย่างมั่นคงด้วยตัวของเราเองได้ดีกว่าที่กำลังเป็นอยู่นะคะ

ขอบคุณคุณป้าเจี๊ยบในสิ่งที่ทำมาแล้วและกำลังทำอยู่เป็นอย่างยิ่งค่ะ และเป็นกำลังใจให้ทำต่อไปนะคะ