อย่างสภาพปัจจุบัน โดยเฉพาะคนในชนบท เริ่มหันเหวิถีชีวิตของตนเองไปสู่สังคมเมืองมากขึ้น ใช้เงินเป็นตัวกำหนดบทบาทในการดำเนินชีวิต ทำให้ชีวิตคนในชนบทเริ่มหดหายไป นับวันยิ่งหาดูยากมากขึ้น   ประชาชนในชนบทเริ่มมีภาวะหนี้สินมากขึ้น ขาดความพอดี ความพอเพียง  ใช้อำนาจในการกอบโกยแสวงหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง  หาความจริงใจไม่มี นหน่วยงานภาครัฐเองก็เริ่มให้ความสำคัญ มีการประชาสัมพันธ์ทุกรูปแบบ แต่ไม่ยอมทำตนเองเป็นแบบอย่าง  สังคมยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ  ถ้ามองไปข้างหน้า คงต้องทำใจกับสถานกรณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น  ถ้าทุกคนพอใจที่สิ่งที่ตนมี เพียงพอกับสิ่งที่ตนได้ และพอใจกับทุกสิ่งที่ได้มา  สังคมไทยคงจะดีกว่านี้ เน้นให้สังคมทุกระดับได้ตระหนักในการดำเนินชีวิต ลดการเอารัดเอาเปรียบในสังคมทุกระดับ ทั้งภาครัฐและเอกชน  คิดว่าสังคมไทยน่าจะดีขึ้น  ฝากให้ทุกคนคิดก่อนลงมือปฏิบัติ และศึกษาถึงผลกระทบที่จะติดตามมา