สวัสดีค่ะพี่นก
พี่นกคะ....ได้ใจเหลือเกิน...บันทึกนี้ ประทับใจมาก..เห็นด้วยอย่างเต็มๆ
" ในมุมมองของครูผู้สอนที่ได้มีการเตรียมการสอน ปรับเปลี่ยนวิธีการเรียนและการสอนให้สอดคล้องกับผู้เรียนแต่ละปี คิดว่าตนเองได้ทำหน้าที่ในภาระของตนเองอย่างเต็มที่ "
"ในด้านคุณภาพเด็กปัญหาที่ตนเองพบในห้องเรียนวิชาเคมีคือ นักเรียนส่วนหนึ่งมีปัญหาการอ่าน จะอ่านและจับประเด็นคำถามไม่ได้ และสื่อสารความคิดตนเองในรูปการเขียนไม่ได้ ซึ่งการอ่านคือพื้นฐานของการเรียนรู้ และที่มากไปกว่านั้นคือทักษะการฟัง..... "
"ดังนั้นวิธีการแก้ปัญหาเรื่องผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเราต้องรณรงค์ให้เด็กรักการอ่าน ตลอดจนผ่านกระบวนการคิด วิเคราะห์ เน้น สุ จิ ปุ ลิ ตามหลักของนักปราชญ์ทั่วไป การใช้เทคโนโลยีในห้องเรียนมากเกินไปในมุมมองตนเองคิดว่า ไม่ดี เพราะเด็กจะขาดทักษะการเขียน ขาดทักษะการอ่าน และทำให้เขากลายเป็นคนขาดสมาธิ หรือมีสมาธิสั้นลง"
- เหตุนี้ก็เป็นประเด็นเดียวกับที่น้อง....เจอเหมือนกัน...ค่ะพี่นก
- เด็กอยู่ ม.3 แล้ว แต่แกยังอ่านหนังสือภาษาไทยยังไม่ออกเลย เด็กไม่รู้จักสระภาษาไทยที่เป็นสระผสมเลย แล้วพอแกเปิดดิกชันนารีภาษาอังกฤษ เจอคำอ่าน ปัญหาการอ่านมันก็เกิด
- ที่สำคัญคือ เค้าผ่านขึ้นมาได้อย่างไรจนถึงขั้นนี้!!
- และที่ย้ำชัดคือ เด็กทุกคนสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาได้หมด แม้ว่าจะติด 0 มาหลายตัวก็ตาม ปัญหาการศึกษาของประเทศไทยมันเลยเกิดและจะแก้กันตอนไหน
- โรงเรียนพี่ยังได้เด็กที่คัดผ่านการสอบมาบ้าง
- โรงเรียนแอนรับหมดค่ะพี่ อ่านไม่ออกก็รับหมด
- ผู้ปกครองบางคนแทบจะไม่สนใจลูกเลย อ้างแต่ทำงานหาเงินส่งลูกอย่างเดียว บางครั้งปัยหาเกิด เด็กเค้าอยู่กับผู้ปกครอง ผู้ปกครองก็ต้องช่วยแก้ด้วยในส่วนหนึ่ง แต่นี่ผลักภาระมาที่ครูหมด บอกตัวเองไม่มีเวลาให้ลูกต้องทำงานหาเงิน
- นั่นไงคะพี่...ตัวปัญหา...จุดแรกก่อนอื่นใดอยู่ที่สังคมครอบครัวอ่อนแอลงมั๊ยคะ
- ที่เหลือ ครู--ผู้บริหารโรงเรียน--สังคมชุมชน จึงจะเข้าร่วมช่วยแก้ไข
- บันทึกนี้น้องขอคารวะพี่ครูของครูรุ่นหลังๆ
- ขอบคุณค่ะพี่