สวัสดีค่ะคุณ'ภาทิพ'

แวะมาอ่านกลอนเพราะๆตอนดึก

แต่ที่นี่ยังใกล้สิบเอ็ดโมงเช้า...มีเวลาหน่อยก่อนอาหารกลางวัน

เคยประทับใจกลอน'กลบทวัวพันหลัก'เมื่อตอนมัธยม

จำได้นิดหน่อย...(ไม่ค่อยแน่ใจ...กลอนนี้ยาวมาก...)

.......................

เพลงขลุ่ยโหยโอยออดทอดเสียงเศร้า    เศร้าเพราะเราเองหนอก็ไร้หวัง

หวังไว้มากยากหักเมื่อรักพัง                 พังทั้งๆที่ใจเฝ้าประคอง

.............................

ตอนเรียนมัธยมอยู่ในยุคที่ต่อต้านวรรณกรรมไทย ว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ก็เลยหนักไปทางการอ่านเรื่องแปล สารคดี บทความ การวิเคราะห์ข่าว ฯลฯ ทำให้เขียนกลอนไม่เป็น เพราะไม่ค่อยได้อ่านกลอน...เพิ่งมาอ่านบ่อยก็ตอนนี้...ขอบอกว่าชอบมากๆค่ะ