คุณโสภณ ค.ห.๒

ขอเพิ่มเติมตัวอย่าง "ข่มเขาโคขืน" ค่ะท่านโสภณ

เช่น คนนินทาคิดเอาเองว่า ลูกอยู่บ้าน ไม่ออกไปเล่นข้างนอก หรือยุ่งกับข้างบ้าน

เขาหาว่า "เฉา"..

แต่เราเป็นแม่..รู้ดีว่า..เราเลี้ยงเขามาแบบนี้ ลูกมีอาการป่วยแบบนี้ อันตรายมากถ้าปล่อยแบบบางบ้าน

เพราะเขาเด็กกว่าอายุและสรีระร่างกาย

แต่แม่เองกลับรู้สึกว่า..เขาดีขึ้น..สุขภาพแข็งแรง..อาจอ้วนไปนิด แต่แก้มแดงและไม่ป่วยเลยค่ะ

แถมยังมีความคิดจะรักษาสุขภาพให้หายภูมิแพ้ เพราะเขาอยากเลี้ยงสุนัข ซึ่งเขาคิดเอง โดยที่แม่เคยให้ข้อมูลนานแล้ว

เขาไม่เฉาเลยค่ะสำหรับแม่ เพราะเคยชินกับการเลี้ยงแบบปิด ครอบครัวเราอยู่ในเมือง จะปล่อยออกไปเล่นแบบชนบทไม่ได้

เด็กที่ปล่อยออกไป..อยู่ไหนคะ..ร้านเกมเน็ต..ศูนย์การค้า..เท่าที่เห็น..มีกี่คนที่ไปทำกิจกรรมสร้างสรรค์ในเมืองแบบนี้

ถ้าพ่อแม่ไม่พาไป..อันตรายค่ะ..

ถ้าลูกเหงาเขาจะขออนุญาติโทรหาเพื่อน หรือบอกแม่ให้พาไปข้างนอก

..

นี่คือตัวอย่าง..ต่างความคิดค่ะอาจารย์