ผมนึกถึงครูบาอาจารย์มากมาย เพราะศึกษาแล้ว เมตตาแทบไม่มีเลย แห้งยิ่งกว่าทะเลทราย

ท่านพระอาจารย์สมบัติ นันทิโก แนะนำให้สวดมนต์แปล เช่น ขันธปริตร ฯลฯ - ผมเลยถือโอกาสสวดไปตอนปล่อยสัตว์ เช่น ปล่อยปลา ฯลฯ ซึ่งช่วงหนึ่งจะทำเกือบทุกวันนาน 1+ ปี

หลังจากนั้นพอไปอินเดีย... ขึ้นรถไฟหลงไปในโบกี้ชั้น 3 รู้สึกกลัว-ไม่ปลอดภัย พอสาธยายขันธปริตรแปล และนึกถึงความปรารถนาดีต่อสัตว์ที่เราปล่อย เช่น ปลา ฯลฯ

ตรงนั้นถึงได้รู้ว่า เมตตาเป็นอย่างไร (ทุกวันนี้ก็ยังขี้โมโห หงุดหงิดง่ายอยู่ ทว่า... พยายามๆๆๆๆๆ)