สวัสดีค่ะน้องอาร์ม

คิดแล้วก็ใจหายนะคะ  พี่หายไปนาน นานมากๆ  นานจนบางครั้งคิดว่าตัวเองเป็นคนแปลกหน้าไปแล้วสำหรับที่นี่ .... 

พี่มา.. แต่น้องอาร์มกำลังจะไป... รู้สึกใจหาย..นะ

แต่คนเราต้องเติบโต... และต้องก้าวต่อไปข้างหน้าไม่หยุด พี่เชื่อมั่นเสมอว่า น้องอาร์มอยู่ที่ไหนก็จะพัฒนาและสร้า้งคุณค่าให้กับที่แห่งนั้นได้เสมอ... ขอให้มีความสุขกับงานในหน้าที่ใหม่ 

พี่ไม่เคยลืมว่า เมื่อพี่เข้ามาที่นี่ มีน้องอาร์มเป็นคนแรกๆ ที่ทักทายและให้กำลังใจเสมอๆ "บันทึก ห้องทำงานใหม่ที่แอร์เย็นเฉียบ" ของน้องอาร์ม พี่ไม่เคยลืม... ถ้าที่ทำงานใหม่แอร์ยังเย็นอยู่อีก อย่าลืมใส่เสื้อหนาๆ นะคะ

พี่ไม่มีวันลืมมิตรภาพที่เกิดขึ้นค่ะ

ระลึกถึงน้องอาร์มเสมอค่ะ