นมัสการพระคุณเจ้า

ขอบคุณพระอาจารย์ที่นำพาเพื่อนใหม่มาให้ได้พบกันค่ะ การที่มีเพื่อนเข้ามาให้กำลังใจทำให้เรารู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน ในช่วงเวลาที่ท้อแท้เมื่อเราเห็นกำลังใจจากเพื่อนร่วมทางเปรียบเสมือนยาสมานแผลที่เยียวยาหัวใจยามบอบช้ำ ช่วงเวลา 1สัปดาห์ที่หายไปได้มีเรื่องราวใหม่ๆที่ไม่เคยพบเจอเกิดขึ้นในชีวิต ซึ่งเรื่องราวเหล่านั้นมันจะทำให้เรามีภูมิต้านทานเพิ่มมากขึ้น เราจะเข้มแข็งขึ้น ขอบคุณอีกครั้งค่ะ และจะตอบแทนกำลังใจในการเขียนบันทึกเพิ่มเติมถึงกิจกรรมเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาเพื่อพัฒนาฝีมือนักเขียนหน้าใหม่ค่ะ

ครูเดียร์^^