สวัสดีค่ะอาจารย์

มีเพื่อนฝรั่งที่พอรู้ภาษาไทยให้ความเห็นว่า ภาษาไทยทุกคำมีวรรณยุกต์กำกับ แต่เวลาคนไทยแสดงอารมณ์ด้วยคำพูด แต่ละคำก็เปลี่ยนโทนอยู่ดี เหมือนกับภาษาฝรั่งที่เล่นเสียงได้ตามแต่สถานการณ์ แล้วยังงี้ฝรั่งจะรู้ได้ไงว่าไทยพูดคำไหนอยู่ ก็อธิบายไปว่า มันก็เข้าใจไม่ผิดกันเพราะมี contexts ประกอบ เค้าก็รู้สึกว่ายังไม่สบใจเพราะมันดูไม่มีหลักการที่แน่นอน ต้องดูสถานการณ์เอาแล้วจะเข้าใจถูกทุกครั้งได้อย่างไร เลยบอกเขาว่าถ้าถึงขั้นพูดไทยได้ขนาดนั้นคงจะไม่งงกับเรื่องนี้แล้ว แต่สำหรับผู้เริ่มต้นเรียนก็ต้องจำเสียงที่ถูกต้องให้ได้ก่อน เป็นคำอธิบายที่ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่คะ แต่ก็ทำได้เท่านั้น คงต้องติดตามข้อเขียนอาจารย์ต่อไป ตัวเองจะได้รู้เกี่ยวกับทั้งสองภาษาเพิ่มขึ้นด้่วย

บทความของอาจารย์มีประโยชน์มากค่ะ

จ๋า :)