เมื่อโลกคือความไม่เที่ยง..เป็นอนิจจัง..ที่พึ่งสุดท้ายของพวกเราคือ..การเตรียมพร้อมด้วยพุทธวิธี..

..เร่งหมั่นเพียรกำหนดจิตด้วยตัวรู้คือสติให้มั่นคง..เพื่อปล่อยวางสังขาร..ก่อนที่สังขารจะทิ้งเราไปเพราะภัยพิบัตินานาประการ โดยไม่ทันได้ตั้งสติ นะคะ..