สวัสดีค่ะอาจารย์(สล่ากวาม)

เป็นคนหนึ่งที่เรียนภาษาอังกฤษมามากกว่าสิบปี เรียนตั้งแต่อยู่ชั้นป.5 ก่อนหน้านั้นเรียนโรงเรียนวัดไม่มีสอนภาษาอังกฤษนะค่ะ

ยอมรับว่าที่เรียนมาสูญเปล่าจริงๆค่ะ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาใช้ภาษาอังกฤษในการอ่าน (ก่อนจะอ่านได้พอที่จะเข้าใจก็ต้องเสียเวลาอย่างมากในการแปล)และก็มีเขียนบ้างในการเรียนอย่างที่อาจารย์บอกแหละค่ะ ส่วนเรื่องการพูดเพิ่งจะได้กับคนแคนาดาเมื่อ 5  ปีมานี่เองรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง (ที่ไม่รู้เรื่องเพราะฟังไม่ออก ว่าเขาพูดอะไร ) ก่อนหน้าก็เคยพูดกับครูที่สอนภาษาอังกฤษบ้างตอนเรียนนิดๆหน่อยๆ ซึ่งเป็นคนไทย ไม่ได้ไปติวตามสถาบันสอนภาษาอังกฤษต่างๆกับครูต่างชาติ ที่มีราคาแพงมาก แต่ถึงยอมเสียเงินเรียนแต่ไม่ได้ฝึกปฏิบัติจริงก็เหมือนการเรียนขับรถ เรียนแล้วไม่มีรถขับ ก็มีแต่ใบขับขี่ พกใส่กระเป๋าไว้เท่านั้น

หลายคนแก้ปัญหาโดยการส่งลูกเข้าเรียนในโรงเรียนสองภาษาตั้งแต่เล็ก แล้วไปต่อระดับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศหมดเรื่องหมดราวไป คนกลุ่มนี้จะสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ดี

เด็กไทยในวัยเรียนตั้งแต่ระดับอนุบาลและระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี รัฐบาลมีงบประมาณให้ในการจ้างครูต่างชาติมาสอนภาษาอังกฤษ ในบางโรงเรียนจะจัดหลักสูตรสองภาษาซึ่งผู้ปกครองจะต้องจ่ายในส่วนที่แตกต่างตามที่โรงเรียนกำหนด  แต่ในบางโรงเรียนจ้างครู ที่ไม่ใช่ native speaker  มาสอนภาษาอังกฤษให้แก่เด็ก ทำให้เด็กเสียโอกาสที่ดีในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษอย่างน่าเสียดาย

แต่ตอนนี้เดินไปทางไหนก็มีแต่คนต่างชาติ หากใครที่พูดภาษาอังกฤษไม่คล่อง ทุนน้อย ลองหันมาฝึกพูดภาษาเพื่อนบ้านใกล้ๆก็น่าจะดี ไกลหน่อยก็ประเทศจีน เพราะยังมีช่องทางธุรกิจการค้าอีกมาก