อาชีพครูเป็นอาชีพที่มีเกียรติและศักดิ์ศรีไม่ว่าคุณจะเป็นครูสังกัดกรมใดก็ถือว่าเป็นครูทั้งสิ้นดิฉันก็เคยเป็นครูจ้างสพฐ.ที่ตอนนั้นมีงบจ้าง 2 เดือนรู้สึกดีใจที่ได้งานครูครั้งแรกแต่ต้องเสียใจเพราะได้สอนแค่สองเดือนรู้สึกภูมิใจกับการได้ถ่ายทอดความรู้ให้กับเด็กๆแม้ว่าจะเจอเด็กที่ดื้อโครตสุดๆแม้แต่พระก็ไม่ยอมที่จะขัดเกลานิสัยให้ ครูท่านอื่นเอาแต่ร้องไห้ต่อหน้าพระเพราะเด็กดื้อเกินแต่ความเป็นครูก็สู้สุดฤทธิ์ไม่เคยโกรธเด็กเลยพยายามขัดเกลานิสัยเค้าไม่ใช่ได้ขึ้นชื่อว่าครูแต่เป็นด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครูจากนั้นได้สอนโรงเรียนที่จ้างด้วยงบของโรงเรียนครั้งแรกได้เงินเดือน4700บาท เทอมต่อมาได้4500 บาท เทอมต่อมาได้4000บาทจนทางโรงเรียนบอกว่าจะไม่มีงบจ้างแล้วก็เลยมาสมัครครูอาชีวะ ย้อนกลับไปถามรู้สึกอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ก็บอกกับตนเองว่าไม่เป็นไรได้ประสบการณ์ด้านการสอนถามว่าพอใหมกับการครองชีพไม่พอหรอกค่ะแต่ทำไงได้เมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว ก็ไม่เคยท้อมาอยู่อาชีวะตอนนี้ได้ 4 ปีกว่าแล้วยังไม่เคยสอบข้าราชการของอาชีวะเลยเนื่องมาจากตอนนั้นอายุงานไม่ถึง3ปี อีกไม่กี่เดือนจะครบ ด้วยชอบอาชีพครูก็เลยไม่อะไรกับการเป็นข้าราชการเป็นครูจ้างก็ได้ขอไม่ตกงาน  แต่พอเห็นการทำงานของข้าราชการทำให้ได้คิดว่าข้าราชการบางท่านอยู่อย่างสบาย  แต่ผู้ที่ทำงานหนักกลับกลายเป็นพนักงานราชการกับครูจ้างมาเห็นตรงนี้แล้วสะท้อนใจบอกไม่ถูกสงสารคนที่เป็นครูจ้างและเห็นใจมากๆ  สอบขึ้นบัญชีไว้ไม่มีทีท่าว่าจะเรียกหลายคนบอกว่าก็พยายามสอบให้ได้ลำดับต้นๆ จะเป็นไปได้ใหมอายุก็มากขึ้นทุกวัน  อยากให้ผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องรับทราบปัญหาเพียงน้อยนิดนี้เป็นปัญหาระดับชาติคนที่ขึ้นบัญชีไว้สมควรได้รับการบรรจุและแต่งตั้งตามลำดับจนหมดบัญชีไหนๆก็ให้สอบแล้วการสอบก็ต้องใช้ระยะเวลาและเปลืองงบประมาณแต่ละครั้งมาก เพียงอยากเล่าเผื่อว่าจะมีใครมาอ่านเจอแล้วเห็นใจ ขอให้ครูจ้างทุกท่านบรรจุได้โดยเร็ววันบุญกุศลที่เคยสั่งสอนศิษย์ไม่ว่าจะเจอศิษย์รูปแบบใดก็ตามขอให้สั่งสอนด้วยความรักและเมตตาบุญกุศลนี้จะหนุนนำท่านไม่ช้าก็เร็ววันนั้นมาถึงก็ขอให้ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดอย่าให้คนรุ่นหลังพูดได้ว่าข้าราชการไม่ทำงานขอเอาใจช่วยครูจ้างทุกท่านรวมทั้งตนเองด้วยค่ะ