ทรรศนะวิพากษ์ของเด็กและเยาวชน
ต่อบทบาทของผู้นำผู้ใหญ่ต่อการส่งเสริมเด็ก

ผมได้ไปทำเวทีนี้ให้กับบางกอกฟอรั่มและ สสส มาครับอาจารย์ ได้เห็นบทบาทของเด็กๆและได้เรียนรู้จากพวกเขาหลายเรื่องมากเลยทีเดียวครับ อย่างภาพข้างบนนั้น อาจารย์และท่านผู้อ่านสังเกตเห็นไหมครับว่า ระดับการประเมินถอดบทเรียนตนเองของชุมชนในด้านที่เป็นความเข้มแข็งของกลุ่มผู้นำผู้ใหญ่ กับกลุ่มเด็กและเยาวชนนั้น สีเหลืองเป็นของเด็กและเยาวชน มีระดับสูงมากกว่าความเข้มแข็งของกลุ่มผู้ใหญ่ เด็กๆเขาอภิปรายว่า เป็นเพราะกลุ่มผู้ใหญ่ รวมทั้งผู้นำชุมชนที่เป็นผู้ใหญ่ ยังไม่สามารถทำงานเชื่อมโยงได้กับเด็กและเยาวชน ขาดความเข้าใจเด็กๆ ไม่ค่อยได้สนใจกิจกรรมที่มีอยู่ในชุมชนที่เด็กๆคิดและทำ !!!!

เด็กๆนำเสนอและอภิปรายฉะฉานแต่ดูงดงามสมกาลเทศะดีครับ ผมและผู้ใหญ่จากชุมชนต่างๆฟังแล้วก็ถึงกับบรรลุธรรมสว่างวาบ เนื่องจากว่า เรามักมีอคติและใช้ความเชื่อฝังหัวตามๆกันไปว่า เด็กๆและคนรุ่นใหม่แต่ละรุ่น จะถูกความเปลี่ยนแปลงทางสังคมกลืนไปเรื่อยๆ ไม่สนใจและไม่เอาธุระต่อสังคม ไม่มีสัมมาคารวะ ไม่รู้กาลเทศะ ไม่สืบสานและไม่สืบทอดประเพณีวัฒนธรรมอันดีงามของสังคม เข้าผู้ใหญ่ไม่เป็นเพราะครอบครัวและสังคมอ่อนแรงไปเรื่อยๆในการกลอ่มเกลี้ยงเลี้ยงดูเด็กๆ เรามักเชื่อกันอย่างนี้

ที่ไหนได้ เด็กๆเขาก็มองช่องว่างนี้เห็นเหมือนกัน อีกทั้งมีทรรศนะวิพากษ์และคำอธิบายอีกแบบที่แตกต่างจากมุมมองโดยทั่วไปมากเลยทีเดียว เด็กๆในชุมชนและในเวทีนี้ไม่ใช่ไม่ใส่ใจสังคมรอบข้าง ตรงกันข้ามกลับใส่ใจในรายละเอียดมาก อีกทั้งมองเห็นปัญหาที่ช่องว่างในการปรับตัวและยืดหยุ่นตนเองเข้าหาเด็กของผู้ใหญ่ ไม่ใช่ปัญหาที่จะต้องมุ่งให้การอบรมสั่งสอนให้เด็กๆเดินตามบางสิ่งที่เราคิดเอาเองแต่เด็กๆไม่ได้มองปัญหาด้วยโลกทรรศน์แบบนั้น งานนี้ให้วิธีคิดวิธีมองดีๆแก่ผมในหลายเรื่องเลยละครับ