ว่าที่พบาบาลโมไนย

ดิฉันรู้สึกว่าตนเองนั้นมีสติ สมาธิ และมีกำลังใจอย่างล้นเปี่ยมในการกระทำสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตต่อไป... ยามเราต้องการ ที่พึ่งพิงทางจิตใจ หรือเหนื่อยล้า ทำให้รู้สึกว่าทุกวินาทีนั้นชีวิตนั้นมีคุณค่ายิ่ง ภาคภูมิใจเหลือเกินที่เกิดมาเป็นนักศึกษาพยาบาล และมนุษย์คนหนึ่ง

ขอบใจสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่ได้นำมาแบ่งปันให้พวกเราได้เรียนรู้ ปฏิบัติ และเข้าใจ จนเป็นที่มาของการตกผลึกทางวิธีคิด และนำเสนอมุมมองดีๆ ที่ได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรม "ค่ายจริยธรรม" ใน ๓ คืน ๔ วัน

พระพุทธเจ้าตรัสในจักรวัตติสูตรว่า "เธอทั้งหลายจงมีธรรมเป็นที่พึ่ง จงมีธรรมเป็นเกาะ" การพึ่งธรรมคือการพึ่งตนเอง  การเห็นตนธรรมคือเห็นตนเอง การเห็นตนเองคือการเห็นธรรม

ฉะนั้น ยามเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า และอ่อนแรงนั้น ขอให้เราจงหันไปพึ่งธรรม เพราะ "ธรรมจะรักษาผู้ที่ประพฤติธรรม" (ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ) ถึงกระนั้น "ธรรมะใดๆ ย่อมไร้ราคา และคุณค่า ถ้าเราไม่ทำ หรือลงมือปฏิบ้ัติ"

ขอให้โยมโมไนยโชคดีในการสอบ และรับปริญญาอย่างมีความสุข

ด้วยสาราณียธรรม