สวัสดีค่ะ..ครูธรรมทิพย์

ครูเล็กก็เคยพบกับประสบการณ์เช่นนี้เหมือนกัน

สมัยเรียนอยู่ ม.ปลาย วันหนึ่งเรามีโอกาสได้ไปทัศนศึกษาในกรุงเทพฯเป็นครั้งแรก

เพื่อนคนหนึ่ง ไม่ยอมนอนอยู่ที่บ้าน รีบมาโรงเรียนตั้งแต่หัวค่ำ เพราะกลัวจะมาไม่ทัน

หรือหลับแล้วไม่มีใครปลุก มาถึงโรงเรียนก็ตรงไปบ้านพักนักการภารโรง

เพื่อขอนอนพักเอาแรง ก่อนเดินทางไปกรุงเทพฯ โดยไม่ได้บอกเพื่อนๆไว้ก่อน

สมัยก่อน เราคุ้นเคยกับผู้ใหญ่ที่อยู่ในรั้วโรงเรียนกันทุกคน

ผลปรากฏว่าทั้งเพื่อน ทั้งลุงภารโรง หลับกันหมด เที่ยงคืนแล้ว..

เพื่อนหาตัวกันให้วุ่นวาย และคิดว่า..เพื่อนคนนี้คงไม่ได้รับอนุญาตให้ไปด้วยแน่ๆ

สุดท้าย..เพื่อนก็ไม่ได้ไปกับเรา..โคตรเสียใจเลย..ผ่านมา เกือบ 30 ปีแล้วค่ะ