เมื่อคืนอ่านหนังสือรุ่งอรุณแห่งความรู้สึกตัวของท่านเขมานันทะ กล่าวว่า "ตื่นเช้าด้วยความรู้สึกตัวและรับทราบต่อตัวชีวิตอันดำรงอยู่  เพื่อความสดชื่นในชีวิต" 

วันนี้งดไปออกกำลังกาย  แต่เดินดูผักและรดน้ำ ให้อาหารปลา เติมน้ำในอ่างปลา อ่างบัว แทน เดินจงทีละก้าวในบ้าน

นั่งเฉย ๆ มองลมพัดใบไม้ไหว เสียงนกร้องและมีพิราบ นกเอี้ยง นกเขา นกกระจิบเริ่มบินลงมาจิกหากินที่ถนนหน้าบ้านแล้ว  เพราะว่า "ที่นี่ปลอดภัยสำหรับพวกนก"

ดื่มกาแฟ เปิดเน็ต  พบบันทึกใหม่ของ Rinda จูงใจให้เปิดเข้าชมก่อนอยู่แล้ว เพราะนาน ๆ Rinda จึงจะเขียนบันทึกใหม่  เพราะงานรุมเร้า  ได้พบบันทึกนี้

นับเป็นรุ่งอรุณแห่งความสุขจริง ๆค่ะ ขอขอบคุณด้วยความรักและซาบซึ้งเป็นที่สุด