ทนฺโต เสฏฺโฐ มนุสฺเสสุ
ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์
มนุษย์ต่างจากสัตว์เดรัจฉานที่โดดเด่นสุดคือ
- กระดูกสันหลังมนุษย์ตั้งฉากกับพื้นโลกมากกว่า ยกเว้นเวลานอน
- มนุษย์สามารถฝึกฝนตนเองได้แต่สัตว์ต้องรอให้ผู้อื่นฝึก
- มนุษย์สามารถคิด วิเคราะห์ต่อยอดได้แต่เดรัจฉานมีแต่สัญชาติญาน
แต่มนุษย์นี้ก็แย่กว่าสัจเดรัจฉานก็เพราะคิดได้มากกว่านี่แหละครับ ทำให้คิดไปเรื่อยเปื่อย คิดเอาแต่ได้จนสร้างความวุ่นวายปั่นป่วน สร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น...