สวัสดีค่ะอาจารย์แป๋ว

มีเกณฑ์มาตรฐานนี่ก็ดีเหมือนกันนะคะ   จะได้รู้ว่าอะไรเป็นมาตรฐาน  และอะไรไม่ใช่  จะได้ช่วยกันทำให้ดี   แต่ขณะเดียวกันก็ต้องดูปริบทจำเพาะ (แปลว่าข้อจำกัดเฉพาะ) ของแต่ละที่ด้วย  อันนี้ก็คงต้องปรับให้เหมาะสมกันต่อไป 

ถ้ามีเกณฑ์และระเบียบเฉพาะขององค์กรเราออกมาคู่กันไปอย่างที่อาจารย์แป๋วเล่า ยิ่งดีมากเลยค่ะ

เอ่อ...บทความนี้ดิฉันก็เขียนไประทึกไปจริงๆอะค่ะ  เพราะระบุชื่อเฉพาะตรงๆ  แต่ ตอนที่เขียนนั้น คิดว่าอาจจะช่วยเรื่องการสร้างความตระหนักได้อีกทางหนึ่ง  ก็เลยเขียนลงสารประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัย  กลัวเพื่อน 'เหม่น   เอาหน่อยๆเหมือนกันอะค่ะ :)