สวัสดีค่ะ ตาหยูู

ตอนแรกว่าจะเขียนเรื่องร้านซ่อมด้วย แต่กลัวว่าเรื่องจะยาวไป ถามมาได้ตรงใจกับที่อยากเล่าเลยค่ะ งั้นขอเล่าเลยละกันนะ :)

คนขี่จักรยานที่นี่ส่วนใหญ่จะมีชุดเครื่องมือสำหรับซ่อมจักรยานค่ะ  เช่นณิชเองจะมีถุงเฉพาะใบนึง ในถุงจะมีที่ปั๊มลมขนาดพกพายาวประมาณฟุตนึง มีชุดสำหรับปะยางอีกหนึ่งกล่อง (ในกล่องจะมียางหลายขนาดสำหรับปะโดยเฉพาะ  และมีกาวให้เรียบร้อยค่ะ) นอกนั้นก็เป็นที่รัดขากางเกง หมวกกันน็อค ไฟหน้า ไฟหลัง ถุงมือ ทุกอย่างใส่ไว้ในถุงนี้หมดเลย สะดวกดีค่ะ แต่ไม่ได้เอาทุกอย่างไปนะคะ ไม่งั้นเป็นบ้าหอบฟางทุกวันแน่ ๆ ฮ่าๆๆ

สงสัยล่ะสิว่าทำไมต้องเตรียมพร้อม เพราะที่นี่ค่าครองชีพสูงมากค่ะ ถ้าสูบลมหรือปะยางจะแพงมาก ยังไม่เคยลองหมือนกัน แต่คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 500 มั๊งค่ะ ไม่แน่ใจ และไม่ใช่ว่าเอาไปซ่อมจะได้เลยนะคะ อาจจะต้องมารับรถวันรุ่งขึ้น แถมทั้งเมืองมีอยู่ไม่กี่ร้าน และปิดเร็วมากเลย ห้าโมงเย็นนี่ปิดเกลี้ยง เห็นมั้ยค่ะว่าไม่สะดวกเท่าไหร่ เราจึงต้องมีอุปกรณ์ซ่อมจักรยานส่วนตัวค่ะ

สำหรับณิช ซ่อมจักรยานไม่เป็นเลยค่ะ ฮ่าๆๆ โซ่หลุดก็ต้องให้เพื่อนมาใ่ส่โซ่กลับให้ ยังไม่เคยต้องสูบลมหรือว่าปะยาง แต่ดูท่าทางแล้วอาจต้องโทรให้เพื่อนมาทำให้เหมือนกัน ฮ่าๆๆ แย่จริง ๆ เลยเรา

มีเพื่อนบอกว่า ถ้าฉุกเฉินขึ้นมา เราก็ยืนยิ้มหวาน ๆ ให้คนที่เดินผ่านไปมา น่าจะพอหาคนซ่อมให้ได้ไม่ยาก อิอิ

ณิช