ไม่เสมอไปหรอกครับที่ว่าบางคนชอบแสวงหาความสุขยิ่งหายิ่งไม่เจอ  ที่ไม่เจอก็เพราะคนๆนั้น  ไม่รู้จักความพอดีต่างหาก  ในส่วนของผมแล้ว  ผมคิดว่าบางครั้งจะให้ความสุขวิ่งมาหาเราเอง  มันคงยากหน่อยถ้าไม่มีดวงจริงๆ  ทุกคนผมเชื่อว่าเกือบ 100 เปอร์เซนต์  ต่างวิ่งหาความสุขหมด  ยกตัวอย่าง เช่น เรียนหนังสือเพื่อให้มีงานทำ  เมื่อมีงานทำก็จะมีเงิน  เมื่อมีเงินก็จะซื้ออาหารหรือสิ่งที่ต้องการ  เพื่อสนองความสุขของตนเองได้  ใช่ไหม  ตรงกันข้าม  คนที่อยู่เฉยๆ  ไม่ทำอะไรเลย  จะพบความสุขได้อย่างไร  เพราะถ้าคุณอยู่เฉยๆ คุณก็อดตาย  คุณก็ทุกข์ทรมานทั้งร่างกายและจิตใจ

        และความสุขคุณจะบอกว่าไม่สามารถบังคับให้มันเกิดขึ้นได้นั้น  ไม่จริงหรอกครับ  ในบางเรื่องเราสามารถบังคับให้มันเกิดขึ้นได้  แต่การบังคับที่ว่าคือ  การใช้ความพยายามและความจริงใจในการบังคับ  เช่น ถ้าเรารักใครสักคน  เราก็ต้องใช้กระบวนการบังคับจิตใจเราให้มีความอดทน  มีความพยายาม  เพื่อให้สามารถเอาชนะคนรักให้ได้ เมื่อถึงจุดๆ หนึ่งจะสำเร็จหรือไม่ก็ตาม  ถ้าคนๆนั้น  มีจิตใจที่บริสุทธิ์ เขาก็จะพบกับความสุขได้  แม้จะไม่สมหวัง  แต่ถ้าเขาเป็นคนที่บริสุทธิ์  กับก็จะพบคำว่า  การให้ การปราถนาดีกับคนรัก  คือความสุขที่แท้จริง

          และการแสวงหาความสุขนั้น  ไม่ต้องไปสังเกตอะไรมากหรอกครับ  เอาแค่ใจเรารู้ว่าอะไรคือความสุข  อะไรคือความทุกข์ก็พอ คนแต่ละคนมีพื้นฐานการดำรงอยู่ที่แตกต่างกัน ดังนั้นการให้ความหมายในเรื่องความสุขจึงแตกต่างกันด้วย  อาจารย์ไม่เชื่อก็ลองถามหลายๆคนดูก็ได้  บางเรื่องที่ว่าเรามีความสุข  แต่อีกคนอาจมีความทุกข์ก็ได้  เช่น ในสถานการณ์เดียวกัน  อาจารย์นั่งอยู่กับเพื่อ 3 คน และเปิดเพลงฟังกัน อาจารย์ก็เปิดเพลงที่อาจารย์ชอบ  แล้วถามว่าอีก 2 คนจะชอบเพลงที่เปิดเสมอไปหรือไม่  ก็ไม่จริงเสมอไปใช่ไหม  เขาอาจจะทุกข์ก็ได้ 

        ดังนั้น สรุปการสร้างความสุขอย่างมีสติ  ก็คือจงทำตามใจปราถนาของตนเอง  อะไรคือความสุขก้ทำไป  อย่าพึ่งไปกังวลถึงความทุกข์  เพราะถ้าไปมั่วกังวล  สุดท้ายก็จะไม่ได้อะไรเลย  ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง  เชื่อผมซิ  แต่เมื่อพบความสุขแล้ว  ให้รู้จักบริหารจัดการให้เป็นเท่านั้นก้พอ "อย่ากังวล  จงแสวงหาความสุข  ตราบเมื่อชีวิตยังคงอยู่  เมื่อสิ้นชีวี  แม้แต่คิด  คุณก็จะไม่มีสิทธิ์"

        " บาป  บุญ  คุณ  โทษ  เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นและสมมุติขึ้น  มนุษย์ก็คือสัตว์ชนิดหนึ่ง มีสมอง  มีความทรงจำ  เมื่อตายไปแล้ว  สมองก้ตาย  ความคิด  ความทรงจำก็หายไป  ไม่มีสวรรค์  ไม่มีนรก มีแต่ความสุข  กับความทุกข์เท่านั้น  สุขหรือทุกข์อยู่ที่ใจคุณ  ถ้าคุณทำผิดหรือทำบาปมาก  คุณก็ทุกข์มาก  ถ้าคุณทำดีมาก  ทำบุญมาก  คุณก็มีความสุขมาก  เท่านั้นเอง  แต่สุดท้ายมันอยู่ที่ตัวคุณเป็นผู้กำหนดความสุขหรือความทุกข์ต่างหาก  บางครั้งคุณอาจจำเป็นต้องทำผิดบ้าง  เพื่อพบกับความสุขอีกอย่าง  เพราะบางครั้งเราก็ยังต้องทำดีบ้าง  แต่เราก็พบความทุกข์ก็มี  ดังนั้น  ทุกอย่าง  ทุกเรื่อง  อยู่ที่ตัวเราเป็นผู้กำหนดนั้นเอง