ชอบทั้งคำและภาพค่ะอาจารย์โสภณ

และ...ชอบที่คุณยายเขียน  ทำให้อยากไปนอนฟังเสียงคลื่นซะแล้วสิคะ

แม้เงียบเหงาแต่ไม่เศร้าถ้าเราแกร่ง

แม้ลมแรงแฝงด้วยคลื่นนับหมื่นหน

แม้เดียวดายข้างกายไร้ผู้คน

ก็จะทนอยู่ที่นี่ถ้ามีเธอ