สวัสดีครับ
อ่านแล้วเหมือนกำลังส่องกระจกเงา
สักครู่ก็บานนั้นก็แตกกระจาย
แต่กลับมีแสงเรืองรองจากขอบฟ้าไกลส่องตัวผมเองให้อบอุ่นและมั่นใจ
ผมมาอ่านบันทึกของอาจารย์ยามใด
ผมรู้สึกหัวใจตนเองมีกำลังใจเกิดขึ้นเสมอครับ
สวัสดีครับ
อ่านแล้วเหมือนกำลังส่องกระจกเงา
สักครู่ก็บานนั้นก็แตกกระจาย
แต่กลับมีแสงเรืองรองจากขอบฟ้าไกลส่องตัวผมเองให้อบอุ่นและมั่นใจ
ผมมาอ่านบันทึกของอาจารย์ยามใด
ผมรู้สึกหัวใจตนเองมีกำลังใจเกิดขึ้นเสมอครับ