สวัสดีค่ะ
คุณเมตตา เครื่องว่างตลอดค่ะ แต่ขี้เกียจซะเฉยๆ งั้นแหล่ะ....อย่างที่กะปุ๋มว่า มันอยู่ที่การตั้งมั่น ว่าจะบันทึก จัดลำดับความสำคัญ....เห็นคุณค่า...อะไรก็ตามที่เรารัก เห็นคุณค่า..จะทำกับเขาสม่ำเสมอ..อันนี้จริง
ทำซ้ำๆ จะกลายเป็นส่วนหนึ่งในกิจวัตร...ประจำวันเหมือนอาบน้ำ แปรงฟันไง
เพื่อน...จะทำให้เราผูกพัน..คิดถึง..อยากเห็นความคืบหน้าของเพื่อนๆ ติดตามสถาณการณ์งาน ชีวิตของเพื่อน สภาพแวดล้อม ปัจจัยเอื้ออำนวยอื่นๆเช่น คนใกล้ตัว...สัญญาณอินเตอร์เน็ต...ต้นทุนในการใช้อาทิต้นทุนเวลา ความตั้งใจ...ชั่วโมงเน็ต...ที่สำคัญวัตถุดิบของเรามาจากงาน มุมมอง แง่คิดมุมที่เราเก็บได้ในการดำเนินชีวิตนั่นเองค่ะ....