สวัสดีครับ อ.ดอกไม้ทะเล
- อายุมากหรือน้อย ผมว่าไม่สำคัญเท่ากับว่าเราเหลือเวลาดูโลกอีกนานเท่าไหร่
- ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ากลัวครับ การปฏิบัติธรรมนั้นภพภูมิที่เหมาะที่สุดนี่ก็ที่เป็นมนุษย์นี่แหละครับ
- ทีนี้เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ แล้วอย่าหวังนะครับว่าชาติหน้าจะได้เกิดเป็นมนุษย์ชัวร์ เพราะการเกิดเป็นมนุษย์นั้นแสนยาก
- และที่ยากยิ่งกว่าก็คือเกิดมาแล้วพบพระพุทธศาสนา
- เอ้า เอาให้ยากเข้าไปอีกถ้าพบพระพุทธศาสนาแล้วเราเป็นคนมืดบอดเหมือนเดิมล่ะ หรือเกิดมาพิกลพิการล่ะ โอ้ แทบไม่อยากคิดครับ
- อย่าช้าเลยครับ อายตนะ ของเราก็เสื่อมลงไปเรื่อยๆ ตามกฎสามัญลักษณะ (ไตรลักษณ์)
- ผมก็เพิ่งลองเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมมาประมาณปีหนึ่งนี่เอง
- ก่อนหน้านี้ก็ได้แต่อ่าน แล้วก็นั่งหลับเอา
- พอได้ปฏิบัติบ้าง การอ่านก็ง่ายและลึกซึ้งเข้า
- จนต้องบอกกับตัวเองว่า พุทธธรรม ของพุทธองค์นั้นน่าอัศจรรย์จริงหนอ เป็นอกาลิโกจริงหนอ
- ชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่ไม่ควรศึกษาเท่าพระพุทธศาสนาแล้วครับ
- ตอนนี้สังคมพุทธเราน่าเป็นห่วงเหลือเกินครับ เราหลงอะไรกันก็ไม่รู้ หลงและพึ่งกันแต่วัตถุ
- ทั้งๆ ที่พระพุทธเจ้าสอนให้ละสิ่งเหล่านี้ แต่เรากลับทำสิ่งตรงข้าม แล้วมานั่งเถียงข้างๆ คูๆ ว่าเราเป็นพุทธๆ แล้วก็ตีกันเอง
- กว่าเราจะรู้กันว่าเรามืดบอด กว่าเราจะรู้กันว่าเราโง่เง่า ก็คงจะสายไปเสียแล้ว
- ยิ่งคนใกล้ตัวผมเอง ผมบ่นให้ฟังบ่อยๆ เขาก็ฟัง แต่เขาก็ไม่ทำตาม แล้วประสาอะไรกับคนไกลตัว
- ตอนนี้ก็เริ่มทำใจบ้างแล้วครับ ว่าเอาตัวเองให้รอดก่อนดีกว่า เมื่อมีกำลังแล้วค่อยว่ากันอีกที
- ตอนนี้เราขาด ผู้กล้าหาญในธรรม อย่างแรงครับ เรา(รวมทั้งผม)ได้แต่มองตาปริบๆ กับปรากฏการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาเพื่อบั่นทอนพุทธศาสนา
- เราทำอะไรไม่ได้เลยหรือ ทำไมคนอย่างอาจารย์พุทธทาสท่านทำได้นะ ทำไม?
- ถ้าไม่ติดกับพุทธทำนายที่ว่า พระพุทธศาสนาของพระองค์จะอยู่ได้ห้าพันปี ผมอยากทำนายเสียเองเลยว่าสักสามพันปีก็เต็มกลืนแล้วครับ
- .....
- เฮ้ย ได้ระบายแล้วค่อยสบายหน่อย คืนนี้หลับฝันดีแน่ ถือว่าฟังคนแก่แดดบ่นให้ฟังนะครับอาจารย์
- อย่าคิดมากครับ โลกนี้มันก็เช่นนั้นเองครับ
- ตถตา ตถตา ปฏิจจสมุปบาท ปฏิจจสมุปบาท
ธรรมะสวัสดีครับ