โห เหมือนกันเด๊ะเลยอีนางเอ้ย ชีวิต คนมีบุญอยู่บ้าง

ถึงคราวคับขันบุญย่อมมาช่วย

อ่านแล้วนึกถึงตอน ผมจะไปเรียน ป.โท มีเงินแค่ 2 หมื่นบาท

จนหนทางเข้า จึงเดินทางไป

"วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ"

กราบตรงหน้าโลงทองบรรจุสังขารท่าน กราบเรียนตามตรงว่า "หลวงปู่ครับ ผมจะไปเรียนอินเดีย มีเงินอยู่ 2 หมื่นบาท ที่เหลือหลวงปู่ช่วยนะครับ" ก้มกราบแบบสุดตัว เพราะมองหาที่พึ่งอื่นไม่มี "สังโฆ เม สะระณัง วะรัง" พระสงฆ์เป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา

คิดเอาว่า ท่านเห็นด้วยแล้ว

ไม่นานนักมีผู้ให้การช่วยเหลือ รับเป็นแม่บุญธรรม ช่วยเหลือด้านการเรียน

2 ปี 4 เดือนที่อินเดีย เมืองพูเณ่ ค่าใช้จ่ายสมัยนั้น 150,000 บาท

สาธุ ด้วยบารมีของหลวงปู่ และแม่บุญธรรม

ได้ลูกนกลูกกา 1 คน มานั่งรำพึง "อันความกรุณาปรานี......"

ในบัดนี้