บ่อย ๆ ที่พระภิกษุต้องทำอะไรเพื่อ.....(ที่เรียกว่้าฉลองศรัทธา)   โดยยอมผิดพระวินัย  ที่เรียกว่า  อาบัติ  อันนี้ผมเคยสงสัยว่า  ฉลองศรัทธา  กับ  ผิดวินัย  ควรเลือกอย่างไหน   (ทั้ง ๆ ที่พระภิกษุควรจะบอกให้โยมทราบได้)  อย่างเช่นเรื่อง ๆ หนึ่ง  เพื่อนของผม  (ไม่บอกว่าคนไหน  แต่เชื่อเถอะว่ามีตัวตนและเป็นเรื่องจริง)  รับนิมนต์ไปสวดในงานหนึ่ง ตอนค่ำ ๆ พอสวดเสร็จเจ้าภาพถวายทาน  ครบชุด  แถมมีไข่ไก่ 1 กล่อง  ประมาณ  50 ฟอง  เพื่อนผมก็เข้าใจดีว่า  ของที่เป็นอาหารจะรับประเคนไม่ได้  แต่ในที่สุดก็ต้องรับเพราะพระท่านอื่น ๆ รับหมด  ท่านก็รับ  แต่พอเสร็จงานท่านก็ปรารภกับผม และเพื่อนผมอีกคน  เพื่อนผมอีกคนก็ได้พูดถึงชุดสังฆทาน  ที่ภายในบรรจุทั้งปลากระป๋อง  และมาม่าอยู่  และประเคนพระในยามที่วิกาล  คือเลยเวลามาแล้ว  แต่ดูเหมือนว่าจะต้องรับประเคนทุกครั้ง  นี่ก็เป็นอีกเรื่อง  ที่ไม่น่าจะมี  จะเป็น  แต่มันก็มีและเป็นไปแล้ว  เพื่อนผมบอกว่ามันเป็นอำนาจของความสะดวก  และแล้วในที่สุดคนถวายก็ทำให้พระต้องอาบัติโดยไม่ตั้งใจ  และพระก็ต้องอาบัติโดยตั้งใจหรือไม่  เพื่อฉลองศรัทธาคน (บางท่านก็ไม่รู้คงมี)  อาการที่ต้องอาบัติที่เลวที่สุดในอาการ 6 อย่าง  คือต้องเพราะไม่ละอาย  (ทั้ง ๆ ที่รู้แต่ก็ทำ)  ว่าไปเรื่อยครับ