บทกลอนดีขอสรรเสริญ  แต่ขอโอกาสเสริมบ้างเพื่อต่อกุศลนะครับ  วรรคที่ว่า"ทรงผนวชบวชกายจนได้ตรัส"น่าจะเพิ่มคำว่า"ใจ"เข้ามานะครับ คือ "ทรงผนวชบวชกายใจจนได้ตรัส" เพราะการบวชถ้าไม่บวชใจด้วย มีแต่บวชกายอย่างเดียว ก็เหมือนว่าเอาผ้าเหลืองมาห่มเท่านั้น  ดังพระพุทธพจน์ที่ตรัสไว้ว่า"นาหํ  ภิกฺขเว  สงฺฆาฏิกสฺส  สงฺฆาฏิธารมตฺเตน  สามญฺญํ  วทามิ  แปลว่า  ภิกษุทั้งหลายเราไม่เรียกคนผู้สักแต่ว่าเอาผ้าเหลืองมาห่มว่าเป็นพระดอก"  ขอบคุณครับ