เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

    ปัญหามากมายก็แก้ปัญหาด้วยวิธีการใหม่ ที่ว่าใหม่คือแค่ในเชิงเทคนิคหรือวิธีการที่พัฒนาในเชิงปริมาณ แต่เชิงคุณภาพก็ไม่ชัดเจน เป็นกระบวนทัศน์ที่เหมือนเดิม "คิดใหม่แต่ทำเหมือนเดิม" กระบวน ทัศน์ที่อยู่ขอบเขตแสนจะธรรมดา แต่ทิฐิมานะสูงลิ่ว ผลแห่งกรรมจึงไปตกกับนักศึกษา เสียเงินเรียนมากมาย ทักษะต่างๆที่จะมีตนเป็นพึ่งกลับตกต่ำมากจนน่าใจหาย เสียเวลาก็มาก เสียเงินก็มาก บางคนเงินเรียนจบไปหลายปีก็ยังมีหนี้มากมาย ทั้งนอกและในระบบ บางครอบครัวถึงกับต้องขายที่ ขายนา ขายวัว ขายควายเรียน เช่นกระผมก็มี ที่กระผมยังโชคดีที่เจอครู เจอปราชญ์ เจอของจริง ที่บูรณาการความรู้มาใช้ได้ก่อนที่จะขายนาผืนสุดท้ายไป  เพราะรอดทันหวุดหวิด หากเจอ  “ตัณหาและความบ้าที่มากมาย จากขยะทางวิชาการที่เอาแต่ท่องจำสุดโต่ง” เอา ความรู้จากตะวันตกมาแบบทั้งดุ้น ยิงสายตรงมาเลย ไม่เข้าใจบริบทตัวเอง จากวงการศึกษาที่ทำๆกันอยู่แบบปัจจุบัน อันแสนจะแห้งแล้งผาก ไร้ชีวิตชีวา สงสัยป่านนี้ ที่นาดอนคงต้องขาย บ้านแตกสาแหรกขาดเป็นแน่ เพราะหมดที่ หมดทรัพย์ที่พอทำกินไม่มากมาย จากการเล่าเรียนที่แสนแพง เสียเงินเรียนเพื่อแสวงหาปัญญาจากใบปริญญาเพื่อรับรองตัวเอง ว่าคือ “ผู้มีปัญญา” ตอนนี้ผมตอบตัวเองได้แล้วว่า ภาพรวมมันมีแต่วิชาการแห้งๆ วิชาแห่งมายา (ฝันนั้น ฝันนี่ คิดไปเอง วาดวิมานในอากาศ จะเอาความรู้ ข้อแนะนำจริงๆไปใช้ก็ไม่ค่อยได้)  และชอบเอาความรู้ ข่าวสารแบบแยกส่วน มาท่องจำอันแสนจะมึนงงอยู่มาก (ในความรู้สึกผมเรียกได้ว่าเกินครึ่งของปลอมทั้งนั้น) ตกลงทำแล้วได้อะไรเพื่ออะไร ไม่เคยชัด สอบเสร็จจบแล้วก็ลืม  “เลิกสร้างสัญญาปลอมได้ไหมครับผม”  วิงวอนท่านที่เกี่ยวข้อง ท่านผู้ทรงภูมิ ทรงคุณวุฒิ นักการเมืองและผู้เกี่ยวข้อง โปรดพิจารณาถึงผลการกระทำด้วย เปิดจิต เปิดใจ สู่การสร้างเส้นทางแห่งการสร้างสรรค์ดีกว่าไหมครับ สรุปบทเรียนที่ผ่านมาว่าที่ท่านกำลังทำอยู่ เป็นการสร้าง “professional diploma” หรือ “dummy diploma”  ผมเชื่อว่าคนเราอยากทำดี อยากเป็นคนดี มีคนยอมรับความสามารถ อยากพัฒนาสิ่งที่ดี สังคมเรามีผู้รู้มากมายในสังคมและในระดับสังคมโลก มีปราชญ์หลายท่านจะช่วยท่านได้ ยิ่งผู้หลักผู้ใหญ่ท่านยิ่งมีเครือข่ายมาก บารมีมาก ที่จะช่วยทำงานได้ หาคนทำงานจริงในแต่ละเรื่องครับผม เอาของจริงเลยครับผม ผมเชื่อมั่นว่าผลงานเกิดแน่นอน ท่านเสาะแสวงหาดีๆครับผม หากท่าน "คิดใหม่แต่ทำเหมือนเดิม" จะได้ผลแบบเดิมครับผม มันก็มีทางออกอยู่ครับผมเปิดจิต  เปิดใจ ดับทิฐิมานะในใจท่าน สู่การสร้างเส้นทางแห่งการสร้างสรรค์  ขอเรียนว่าท่านที่เกี่ยวข้องโปรดเห็นใจ เด็กนักเรียน นักศึกษา และสังคมที่กำลังเสื่อมโทรมด้วยวิธีการสร้าง “บัณฑิตไร้ปัญญา” ด้วยเถิดครับผม อย่าเอาข่าวสารแบบแยกส่วน มาท่องจำ สร้างสัญญาปลอมให้นักศึกษาเลยมันจะจนท่วมท้นกับการวาดวิมานในอากาศ ยุคต่อไปเขาต้องเจอสิ่งที่หลากหลายในโลกแห่งความสับสน ยุ่งเหยิง ที่ทั้งข่าวสารและการแข่งขันที่สูงมากเป็นเงาตามตัว ตามเศรษฐกิจ สังคม ข่าวสาร ตลอดจนศิลปะและวัฒนธรรม ความไม่ตระหนักรู้ในบางเรื่องแม้ไม่มาก บางอย่างอาจจะทำให้เกิดผลเสียหายสูง เพราะขาดทักษะที่จะมีตนเป็นที่พึ่ง ทั้งตัวเขาเอง ครอบครัว สังคมก็จะตกทุกข์ไปด้วย ตอนนี้มันสุดโต่งมากไปทางเสื่อมมากแล้ว สังคมเราเสื่อมลงมากแล้วในหลายมิติและหนักลงทุกวันครับผม  ช่วยเปลี่ยนกระบวนทัศน์เข้าสู่ทางแห่งการสร้างสรรค์ด้วยเถิด ท่านผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน ช่วยกันคนละไม้คนละมือครับผม ก่อนที่จะเสียหายหนักกว่านี้ ขอให้กำลังใจในความพยายามในการทำหน้าที่โดยธรรมทุกท่านครับผม

ด้วยความเคารพครับผม

   นิสิต