นมัสการพระคุณเจ้า

          เห็นชื่อบันทึก "เศร้า เหงา และว้าเหว่" แล้ว คิดไม่ถึงว่าพระคุณเจ้าจะบันทึกได้กินใจขนาดนี้ ลึกซึ้งมาก ชอบและเห็นด้วยที่ว่า สัญชาตญาณของมนุษย์ที่แท้คือผู้ที่เสียสละทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่สิ้งที่ถูก ส่วนความเศร้า ความเหงา และความว้าเหว่ ย่อมมีอยู่ในมนุษย์ทุกคน ขอให้เราทำตัวเป็นเพื่อนกับมัน เข้าใจว่าธรรมดาของชีวิตมีสิ่งเหล่านี้เป็นเพื่อนเสมอ แล้วเราจะไม่รู้สึกว่า เศร้า เหงา และว้าเหว่ เลย