จากการที่ได้ ศึกษา ค้นคว้ามา พอจะสรุปได้ว่า

ความสุขที่แท้จริง คือ ความไม่คับแค้น ไม่ขัดข้องใจ ความโปร่ง โล่ง เบา สบายความสงบเย็นใจ ความผ่อนคลายใจ ความเบิกบานใจ ความแจ่มใส สดชื่น

และสิ่งที่จะทำให้เกิด สภาวะดังกล่าว ได้นั้นก็คือ การรู้ใน ธรรมมะ หรือ ในธรรมชาติ ที่แท้จริง ของ ตัวเราเอง ว่า ไม่อยากมีความทุกข์ อยากมีความสุข ไม่อยากสร้าง ปัญหา ให้แก่ชีวิตเลย มีความตั้งใจ จะให้ดี อยากจะทำให้ดี   ดังนั้น ตัวเราเอง จึงมีจิตที่ใส สะอาด บริสุทธ์ สวยงาม ดีงาม และ งดงาม   ดังนั้น จึงขอบคุณ ให้เกียรติ ยกย่อง ชื่นชม ให้ความอ่อนโยน นุ่มนวล ทะนุถนอม ระวังมิให้บอบช้ำ ไม่ทำให้ ตัวเราเอง เสียใจ แม้เป็นเพียง การล้อเล่น

รู้ในธรมมะ หรือ ธรรมชาติ ที่แท้จริงของ มนุษย์ทุกคนว่า ไม่อยากมีความทุกข์ อยากมีความสุข ไม่อยากสร้างปัญหา ให้แก่ชีวิตเลย มีความตั้งใจจะให้ดี อยากจะทำให้ดี ดังนั้น มนุษย์ทุกคน จึงมีจิตที่ ใส สะอาด บริสุทธิ์ สวยงาม ดีงาม และงดงาม ดังนั้นจึง ขอบคุณ ให้เกียรติ ยกย่อง ชื่นชม ให้ความอ่อนโยน นุ่มนวล ทนุถนอม ระวังมิให้บอบช้ำ ไม่ทำให้ มนุษย์ทุกคนเสียใจ แม้เป็นเพียงการล้อเลน

รู้ในธรรมมะ หรือในธรรมชาติที่แท้จริงของ สรรพสิ่ง ว่า ไม่อยากมีความทุกข์ อยากมีความสุข ไม่อยากสร้างปํญหาให้แก่ชีวิตเลย มีความตั้งใจจะให้ดี อากจะทำให้ดี ดังนั้นจึง ขอบคุณ ให้เกียรติ ยกย่อง ชื่นชม ให้ความอ่อนโยน นุ่มนวล ทะนุถนอม ระวังมิให้บอบช้ำ ไม่ทำให้ สรรพสิ่งเสียใจ แม้เป็นเพียงการล้อเล่น ถ้าเราคิด และทำได้อย่างนี้ เราก็จะมีความสุขที่แท้จิง