ตุ๊กตาเอ๋ยตุ๊กตาชาวนาไร่     

ทิ้งท้องทุ่งมุ่งไกลไปเมืองหลวง

เพียงเพราะภาพฉาบสวยด้วยคำลวง   

เจ้าติดบ่วงด้วยเห็นเป็นสิ่งงาม

เจ้าหวังใดในกระทำทุกค่ำเช้า

เป็นรองเท้าให้ใครอยากไต่ถาม

สู้เพื่อตัวหรือเพื่อใครทุกค่ำยาม

สู้กับความหลอกลวงห่วงเจ้าจัง