เมื่อปี 2537 ผมฝึกงานที่ รพ.สมเด็จพระยุพราชกระนวน ขอนแก่น ในฐานนะพยาบาลคนหนึ่ง ก็เคยผสมยาฉีดพลาด แต่ผมก็โชคดีที่รุ่นพี่พยาบาลมองออกว่าสีของยามันผิดปกติไป พี่บอกว่าถ้าผมฉีดไปก่อนไม่ได้รอพี่เขา คนไข้อาจตายได้ ผมรู้สึกในทันทีว่าผมรับผิดชอบสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากจนไม่อาจละเลยรายละเอียดแม้แต่เล็กน้อยได้แม้เพียงเสี้ยววินาที  บางเรื่องก็ไม่ฮาเลยเหมือนกันครับ แต่เป็นเรื่องความอยู่และตาย และผลกระทบที่จะเกิดตามมาแก่ชีวิตที่เกี่ยวข้องมากมาย  คนที่เป็นหมอ พยาบาลหรือเจ้าหน้าที่ทางสาธารณสุข ทุกคนล้วนแต่ต้องมีร่างกาย จิตใจ อารมณ์ ที่ต้องพร้อมเสมอจริง ๆ ครับ และบางทีโชคชะตาก็มีส่วนช่วยทั้งหมอและคนไข้ จริง ๆ ผมคิดว่านะ