Say Hello กับคุณพี่ขอเป็นกบฏด้วยคน

ชายคนที่นั่งตกเบ็ดอยู่ริมชี เค้าจะเมองพวกเราอย่างไรนะ???

มีนิทาน เรื่อง เกมหนูลงรู ซึ่งพวกเราหลายคนเป็นตัวเอกของเรื่อง

กงล้อชีวิตก็หมุนไปเรื่อยๆ ตามวัฏจักร ถ้าไม่รู้ตัวก็คงเหมือนภาพยนตร์เรื่อง Metrix

แต่พอไม่ไม่รู้ตัว ดันเอื้อมมือไปหมุนกงล้อ ให้หมุนเร็วขึ้นๆ จนงงกับตัวเองว่า วันนี้เราทำอะไรอยู่

วันก่อนในมีโอกาสได้พบเห็นคนมีอาชีพการงานดี เลือกที่แต่งตัวเหมือนกรรมกรก่อสร้าง ไม่มี ผศ ไม่มีคุณหมอ ไม่มีทนายความ ไม่มีตาหนูคนหาปลา แต่มีเพียงเพื่อนนั่งตกปลามากหน้าหลายตา ดื่มน้ำด้วยแก้วที่ทำจากขวดพลาสติก ปิดโทรศัพท์ กินอาหารที่ประกอบง่ายๆ เพียงแต่ให้มีเวลาว่างสำหรับการนั่งดูดาว นั่งมองเวลาที่ปลาจะกินเบ็ด พูดคุยกันไปตามประสา เมาบางเวลา

เช้าวันจันทร์ หรือวันที่โหมดปกติถูกตั้งให้ทำงาน คนเหล่านั้นก็คงประจำที่ในกงล้อของตัวเอง

แต่สำหรับคนๆ หนึ่ง เลือกที่จะไม่ประจำกงล้อ เลือกที่จะว่างจากพันธนาการทั้งหมดทั้งปวง

จนอดคิดไม่ได้ว่า ชี่วิตที่ว่างเปล่า เป็นสุดยอดของมนุย์แล้วหรือ

เพราะใจว่าง กับ ความว่างเปล่า ความหมายมันต่างกันโดยสิ้นเชิง

แต่คงมีคนสักคนที่ทำให้มันเป็นเรื่องเดียวกันได้