ได้ดูรอบที่2 เหมือนกันและมีฉากที่ประทับใจ อาจจะไม่เหมือนคนอื่นนั่นคือ ฉากตอนต้น คือรถโดยสารจอดปากทางเข้าหมู่บ้านและครูใหญ่ต้องเดินทางไปยังโรงเรียนในหมู่บ้านมีระยะทางถึง 6 กิโลเมตร และไม่รอคนมารับ ซึ่งกระเป๋าของครูใหญ่ก็คือห่อผ้าที่มัดกันคล้ายคนญี่ปุ่นสมัยก่อน ที่แสนจะใหญ่โต แสดงถึงความมุ่งมั่นที่จะเดินไปยังเป้าหมายและการเข้าพบนักเรียนของตน หมายถึงความตั้งใจที่จะทักทายนักเรียนโดยไม่พักเลยหลังจากเดินทางอย่างเหน็ดเหนื่อย และครูใหญ่ได้แสดงบทบาทการเป็น “คุณเอื้อ” เป็นอย่างดี ในการพัฒนาเด็ก โรงเรียน ชุมชน การมีวิสัยทัศน์ มีเป้าหมาย มีภาวะผู้นำ การสร้างบรรยากาศให้เกิดการเรียนการสอนที่มีประสิทธิภาพ และเน้นการมีส่วนร่วม การเชื่อมโยงกิจกรรมต่างๆ เข้ากับการจัดการความรู้ ทั้งภายในโรเรียนและชุมชน การแสดงความชื่นชมต่อความสำเร็จ มีการจดบันทึก และที่สำคัญคือการสร้างใจถือเป็นหัวใจของ KM
"การทำงานหนักเป็นดอกไม้งามของชีวิต" เป็นแง่คิดที่ดีและน่าสนใจมั๊กมาก