เมื่อไม่มีใครมา "ต่อยอด" ก็เลยแวะมาเพิ่มเติมเสียเอง...อิอิ

ครับ ที่ทิ้งท้ายข้อเขียนไว้ว่า

"แต่...ความรู้สึกดังกล่าวที่เล่ามาอยู่กับผู้เขียนได้ไม่นานนัก  มันค่อยๆลับเลือนหายไป  ...นำความเป็น"ปุถุชน"คนเดิม  ซึ่งยังมี โลภ โกรธ  และ หลง  กลับเข้ามาแทนที่อีก....อย่างน่าเสียดาย....เสียดายความรู้สึกดีๆที่เคยสัมผัส ครับ."

ก็พยายามฝึกจิต ทำใจ เพื่อให้เกิด มีสติ ระลึกรู้ถึงความรู้สึกดังว่าอยู่เสมอ  โดยคิดลด ละ เชื่อร้าย 3 อย่างลง  เพื่อ ความ"เบาสบาย" ให้เกิดขึ้น

และนึกภาพ "อริยบุคคล"ระดับต่างๆ  ท่านดูอิ่มเอิบ เบิกบานอยู่เสมอ เพราะท่านได้ปฏิบัติ"เข้าถึง"แล้วนี่เอง