ในชีวิตนี้ สิ่งหนึ่ง (สิ่งเดียว?) ที่แน่นอนคือ "ความตาย"

เราได้พยายามอย่างมากมายเพื่อที่จะหาความ "แน่นอน" (แต่ควอนตัมก็หักห้ามการทำอะไรประเภท "แน่นอน" ไปเสีย เพราะยังไม่มีเครื่องมือวัดอะไรที่จะไม่มีผล interfere กับทั้งตำแหน่งและการเคลื่อนที่ของวัตถุที่จะวัดได้ 100%) เหนือไปกว่านั้นระบบประสาท ของเรานั้น ยังห่างไกลจาก faulty-free อีกเยอะ แค่นั้นยังไม่พอ ภาษาที่เราจะใช้ "สื่อ" เพื่อการแสดงผล ก็ไม่ adequate

เวลาเราบอกว่า "อาหารจานนี้อร่อยจังเลย" เราคิดว่าได้ "สื่อ" ไปอย่างเพียงพอแล้วหรือยัง?

Communication มาจาก "commun" แปลว่า " common" ส่วน -ie นั้นแปลเหมือน -fy แปลว่า "ทำให้เกิด" ศัพท์คำนี้จึงมีความหมายว่า "การทำให้เกิดการรับรู้ร่วมกัน" คำแปลว่า "สื่อสาร" นั้น อาจจะทำให้หลงคิดว่าไปถึง "กระบวนการ" แต่หลายๆครั้งที่เราพบว่า "การสื่อสาร" ไม่ได้เกิดการเข้าใจร่วมกันสักกะหน่อย เราจะเรียก การสื่อแบบนั้นว่าอย่างไร?

แล้วทำไมเวลาที่คนนึงบอกว่า "อร่อย" อีกคนอาจจะรู้สึก "เฉยๆ" หรือ "ยี้" ไปจนถึง "แหวะ" ก็ยังได้?

เพราะการสื่อสาร failure หรือ? มีวิธีไหนไหมที่จะเปลี่ยนใจคนที่เฉยๆ ยี้ แหวะ ให้เกิด "common perception" เดียวกันได้?

"อาหารจานนี้หยุ่นๆ นุ่มๆ หวานๆ ปะแล่มๆ" จะดีกว่าไหม? อืม... ไม่ค่อย work เท่าไร

แม้กระทั่ง "สีแดง สีดำ สีเขียว" เวลาที่เราพูดนี่ แน่ใจแล้วหรือว่าคนอื่นๆกำลัง รับรู้สีเดียวกับเรา? เขาอาจจะรับรู้ wavelenght นี้เรียกว่า "เขียว" แต่อาจจะเห็นเป็นสีรุ้งอยู่ก็ยังได้

ดังนั้น anything but truths ก็เพราะ WHAT WE SEE (PERCEIVE) นั้น ไม่ใช่อะไรทีใกล้เคียงกับ truths อย่างที่เราคิดเลย