พูดไปจะกลายเดี๋ยวจะกลายเป็นแก้ตัวว่างานยุ่งจนแทบไม่มีเวลาโงหัวขึ้นมาบันทึกเรื่องดี ๆ แลกเปลี่ยนกัน

พบผศ.ดร.ทัศนีย์ ไพฑูรย์พงษ์ ผู้จุดประกายและชักจูงให้ดิฉันรู้จัก G2K และมีโอกาสเปิด blog เมื่อวันที่ 20 เม.ย.ที่ผ่านมานี้ ท่านก็บอกว่าท่านเข้าใจจุดที่เรายืนอยู่ว่าต้องแบ่งเวลาไปเป็น promoter แต่ก็ต้องบังคับตัวเองให้ได้ว่าอย่างน้อยต้องบันทึกเรื่องขึ้นให้ได้สักสัปดาห์ละ 1 เรื่อง ป้องกันแฟน ๆ (กัลยาณมิตร) หดหาย

ดิฉันก็ว่าต่อไปนี้ต้องพยายามทำให้ได้ อาจารย์ทัศนีย์ท่านบอกว่าเป็นการทดสอบความรักความเหนียวแน่นด้วยไง ว่ายังมีเพื่อนอยู่หรือเปล่า...เอ้า! เข้าเรื่องค่ะ

          1) เรื่องแนวการเลี้ยงลูกของป๊ากับแม่นี่ ดิฉันจะลองนำค่อย ๆ ทยอยนำเสนอค่ะ มีแง่มุมที่น่าคิดหลายเรื่อง เผื่อจะได้แลกปลี่ยนกับผู้สนใจเรื่องวิธีการดูแลเลี้ยงดูลูก ๆ หรือเชื่อมโยงไปถึงลูกศิษย์ หรือ ลูกน้อง ก็อาจจะได้

          2) วันนี้ดิฉันสะดุดกับคำพูดของวิทยากรที่ให้การอบรม เขาบอกว่า จากประสบการณ์สอนที่ผ่านมา พบว่า การจะปลูกฝังหรือเปลี่ยนพฤติกรรมเรื่องใดกับเด็กระดับประถมฯ จะต้องใช้หลัก "ศรัทธา" (เชื่อในสิ่งนั้นจากคนที่เด็กรักและเชื่อฟังเป็นคนสอน อาจไม่ใช่พ่อแม่ อาจเป็นปู่ย่าตายาย หรือใครในบ้านที่เด็กรักและเชื่อฟัง) ส่วนเด็กระดับมัธยมฯ ให้ใช้หลัก "เหตุผล" อาจารย์ลองปรับใช้กับลูก ๆ ดูสิคะ เผื่อใช้ได้ผลจะได้มาแลกเปลี่ยนกัน

          3) อ้าว! อาจารย์เคย ตีลูก(น้อง)อวดแขกด้วยหรือนี่ จริงเหรอ...ไม่น่าเชื่อ

          4) เอ้า! ฟังอย่างนี้แล้ว ดีใจแทนลูกน้องของอาจารย์ด้วยค่ะ


....ขอบคุณอาจารย์เช่นกันค่ะ ที่กรุณามาร่วมต่อยอดความคิด แม้ว่านาน ๆ ทีดิฉันจะมีบันทึกขึ้นมาค่ะ