สวัสดีค่ะคุณพ่อน้องซอมพอ (ชื่อลูกเพราะมากค่ะ) เคยเรียนที่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จะมีร้านอาหารในมหาวิทยาลัยร้านหนึ่ง ชื่อร้านซอมพอ เหมือนชื่อน้องเลย ชอบค่ะชื่อนี้ ยิ่งได้อ่านความหมายที่คุณพ่อบรรยายที่มาของชื่อยื่งชอบมากขึ้นค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบพระคุณมากนะค่ะ ที่ทำงานเพี่อสังคมคนเมืองด้วยความจริงใจ ด้วยความรัก และหวงแหน ปลูกจิตสำนึกรักรากเหง้าของตนเอง แล้วก็ยังหยิบยกบ้านเกิดของดิฉันมาเป็นหมู่บ้านต้นแบบ เป็นตัวอย่างที่ดี ขอบคุณที่มีบุคลากรดีๆ ที่รักเมืองน่าน รักวํฒนธรรม

ขนบธรรมเนียมประเพณีเมืองน่านไม่ให้สูญหายไปเหมือนบ้านอื่นเมืองอื่น น่านเป็นจังหวัดที่น่าอยู่ที่สุดในโลก ตามความคิดของดิฉัน

ดิฉันเกิดและโตที่บ้านคัวะ แต่ด้วยภาระหน้าที่ต้องมาทำงานที่กรุงเทพฯ อยากทำอะไรเพื่อชุมชนค่ะแต่ยังสานฝันไม่ได้ เพราะยังต้องทำงานที่กรุงเทพฯ แต่ก็ดีใจนะคะที่มีคนดีอย่างคุณถนัดทำเพื่อคนเมืองน่าน และเชื่อว่ามีอีกหลายคน หลายหน่วยงานที่ต้องช่วยกันหลายๆฝ่าย รวมถึงผู้คนในชุมชนด้วยต้องให้ความร่วมมือด้วย แค่นี้ก็มีความสุขแล้วค่ะ ถ้ามีโอกาสจะกลับบ้านไปช่วยพัฒนาบ้านเราด้วยอีกแรง อยากให้รักษาความป็นเมืองน่านไม่ให้สูญหายไปกับโลกยุคใหม่ เหมือนที่ปาย หรือที่เชียงคาน ที่เขาประสบอยู่ในขณะนี้

ขอฝากวิญญาณและหัวใจไว้ที่น่านด้วยคนนะคะ

รักน่านค่ะ

สุธีรา