นินทา ภาษาคำเมืองแปลว่า "เล่าขวัญ" ซึ่งมักเป็นเสมือนอาหารว่างของผู้คนที่มีเวลา"ว่าง" ว่างจากการอ่าน ว่างจากการคิด ว่างจากการเขียน....แม้เวลาทำงานการเล่าขวัญหรือการนินทาอาจเป็นออร์เดิฟหนึ่งที่มักอยู่กับคนที่มีมากกว่าหนึ่งคนขึ้นไป เสมอ...แต่ก่อนมักโมโหโกรธาเมื่อได้ยินถึงหูเรา

หลังจากอ่านบทความของอาจารย์แล้วถึงบางอ้อ....เข้าใจสัจธรรมมากขึ้น....ขอบคุณครับอาจารย์