สวัสดีค่ะพี่คิม

บันทึกนี้น่ารักมากค่ะ อ่านแล้วประทับใจ เรื่องราวในอดีตของป้าคิม จัง เลยนะคะ...

หนูนัดกับเพื่อนๆสมัยอนุบาลเหมือนกันค่ะว่าจะไปกราบคุณครูจารุวรรณ 

พลสุวรรณ ที่เราเรียกชื่อเล่นของท่านจนติดปากว่า ครูจ๋า ...ในอดีตเป็นครูสาวโสด พักอยู่บ้านพักครู ครูมักชวนหนูไปนอนเป็นเพื่อนบ่อยๆ และที่จำไม่ลืมคือ ครูจะพารำเพลงงามแสงเดือน ทุกครั้งที่ไปนอนกับครู....

แม้ว่าเวลาจะผ่านไปสามสิบกว่าปี

....หนูอยากบอกครูจ๋า ว่า ลูกศิษย์คนนี้ยังรัก เคารพ และคิดถึงครูเสมอค่ะ

...ขอบคุณบันทึกน่ารักของพี่คิมอีกครั้ง และเป็นแรงบันดาลใจให้หนูต้องไปนั่งทบทวนถึงชื่อคุณครูในวัยประถมค่ะ...