การสรรหาอธิการบดี การสรรหาคณบดี วิธีการทั้งสองอย่างไม่ใช่วิธีการได้มาซึ่งผู้นำที่ดีได้ การเลือกตั้งตรงจากคณาจารย์เพื่อให้ได้คนดี บางทีก็ไม่ใช่คำตอบที่ถูกที่สุด พวกมากลากไป ไม่รู้จะเลือกใครเลือกไปอย่างนั้นแถมท้ายด้วยการนอนหลับทับสิทธิ์ เขาทำอะไรกันฉันไม่สนใจ ดังนั้น การจะได้คนดีมีวิชามีวิสัยทัศน์ คิดนอกกรอบ ออกนอกระบบ กว้างไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น พัฒนางานภายในและภายนอกเป็นองค์การที่เสนอแนะแนวคิดดีๆให้สังคม ได้ ต้องได้คนที่จะมาสมัครกว้าง มาก และให้เวลาพอสมควรและใช้ทั้งเลือกตั้ง และตั้งเงื่อนไขที่ให้คนหลากหลายเข้าสู่ระบบได้ แต่ปัญหาว่าวิธีการดี ได้คนดีมาบริหาร ถ้าคนข้างในยังมีแนวคิดเดิม เช้าชาม เย็นชาม ผู้บริหารลำดับรองๆ ทำงานแค่รักษาเก้าอี้ตนเอง มหาวิทยาลัยก็ไปอยาก และถ้าเป็นมหาวิทยาลัยที่มุ่งประโยชน์เพื่อตนเอง พวกพ้อง ยิ่งแย่ใหญ่ ดังนั้นเวที่นี้น่าจะถกกันแบบสุดๆ เพื่อให้ได้คนดีเปิดเวทีสภาคณาจารย์ทั่วประเทศไทย หรือเวทีของ สกอ. ถกกันให้สุดๆ เพื่อให้คนดีให้เกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ในความเป็นจริง แค่มหาวิทยาลัยที่เราท่านแต่ละคนยืนอยู่ขณะนี้ให้คนทุกคนเข้ามาสู่ที่ประชุมให้ครบ 100% ดูว่าจะยากมั๊ย แต่ดีกว่าไม่ทำ อยากเห็นคนทำงานที่ทำงานจริงๆ อย่าไปหวังโบนัส ผู้บริหารนับแสน ลูกน้องนับร้อย...บาท เป็นระบบที่แย่มาก อธิการบดี ครูจ้างสอน(พนักงานตามพันธกิจ) ซื้อน้ำปลาขวดละ 25 บาทเท่ากัน ผู้บริหารบริหารงานแย่ได้รับโบนัสจำนวนมาก แต่ถ้าผู้บริหารท่านนั้น หน่วยงานนั้นๆ สามารถบริหารงานให้มหาวิทยาลัย เป็นมหาวิทยาลัยที่ประชาชนยอมรับ ในต่างประเทศรู้จัก เป็นผู้นำนวตกรรมและเทคโนโลยี โบนัสเป็นล้านคงไม่มีใครว่า แต่ที่พบโดยทั่วไป ผู้บริหารไปดูงานต่างประเทศ ไปแล้วไปอีก ไปซ้ำไปซาก แต่ไม่เกิดการเปลี่ยนแปลง MOU จริงหรือไม่ดูคำสั่งย้อนหลังพบรอยร้าวตรงนี้ทั้งนั้น เพราะระบบเก่า คนเก่า สังคมไทยคงต้องรอการเปลี่ยนแปลงมากแต่ปัจจุบันมหาวิทยาลัยรอไม่ได้ขนาดนั้น ท้ายที่สุด มหาวิทยาลัยที่มีพฤติกรรมเช่นว่าจะหมดไปจากสังคมในที่สุด ดังนั้นเรามาช่วยกันเลือกคนดี คนเก่ง คนคิดไกล คนกล้านำการเปลี่ยนแปลง คนไม่โกง เป็นผู้นำ ขอให้ได้อธิการเป็นคนที่มีคุณลักษณะอย่างที่กล่าวนะ เอาใจช่วยคะ