สวัสดีค่ะ คุณหมอ นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์

เห็นภาพขอทานแล้วทำให้นึกสงสารค่ะ แต่ก็พอทราบค่ะว่าเวรกรรมเป็นของส่วนบุคคล ดีใจที่บ้านเรายังมีแบบนี้น้อย(กว่าเขา)

นึกถึงคนไม่มีอะไรจะกินแล้วทำให้ต้องกลับมาคิดใหม่ว่าเราบริโภคกันมากจริงๆ ต่อไปต้องระลึกว่าตัวเองเกิดมาโชคดีขนาดไหน ที่มีงานทำเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองอย่างสบาย

ขอบคุณคุณหมอค่ะ ได้เรื่องสอนใจตัวเองอีกเรื่องหนึ่งแล้วค่ะ