คิดถึงคุณยายจังครับ...ขอทิ้งร่องรอยด้วยคนครับ

1. ชีวิตสร้างนิยาย และนิยายมาจากพล๊อตของชีวิต

หลายหลายคนที่ผมพบเจอ ชีวิตยิ่งกว่านิยายครับ

มีนักเขียนหลายคนที่บอกว่า ชีวิตทุกชีวิต สามารถเลือกฉากชีวิตมาทำเป็นนิยายได้ครับ

2. ผมชอบไปตลาดนัดหลายแห่งหลายที่แถว ๆ หมู่บ้าน

จะพบเจอคุณยายแก่ ๆ วางผักบุ้งที่ตนเองเก็บมา นำมาขาย มือเหี่ยว ๆ แต่ผักบุ้งมัดใหญ่ ๆ มัดละ 5 บาท

5 มัด 20 บาท คนก็ผ่านไปผ่านมาไม่ซื้อ จนบางคราวผมอดซื้อไม่ได้ เลยซื้อช่วย เหมาร้านคุณยาย

ไม่รู้ทำไม...คนผ่านไปผ่านมาซื้อแต่อย่างอื่น อาหาร ขนม เสื้อผ้า ของเล่น....

ช่วยซื้อหน่อยนะครับ บางครั้งคุณยายคงไม่ต้องเงินทองที่เป็นราคามากกว่า

แต่คุณยายคงต้องการคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ และการเปลี่ยนแปลง

ไปซะยาวเลยนะคุณยาย...

ให้แสงแดดยามบ่ายจาง ๆ ส่งถึงยายธีด้วยนะครับ

ฝากดูแลสุขภาพและใจด้วยครับ>>>