- ขอบคุณค่ะอาจารย์ขจิต
- ดิฉันคิดว่าเรื่อง การรู้เท่าทันการสื่อสาร ในที่นี้ เป็นเรื่องเฉพาะทางการเรียนการสอน คู่กับการสอนเด็กตามธรรมดา ซึ่งจริงๆแล้วก็เป็นเรื่องที่คุณครูอาจารย์ส่วนมากทราบกันอยู่แล้ว
- แต่ดิฉันนำมาเขียนเสียยืดยาว คือบางทีก็เหมือนทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก
- เพื่อนดิฉันบ่นว่า....น้อยคนจะอ่านได้โดยไม่ง่วงนอนอะค่ะ ... :)
- ดิฉันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวกับการฝึกให้คิดและทำอย่างมีวิจารณญาณนะคะ แต่อาจจะขยายวงการคิดกว้างออกอีกนิดนึง และมองเห็นภาคปฏิบัติการชัดขึ้น
-
และดิฉันก็ยังคงเชื่อมั่นจนออกนอกหน้า ว่าต้องผลักดันให้ เกิดความตระหนักรู้ เรื่องการรู้เท่าทันการสื่อสาร ทุกระดับการศึกษา
-
และหน้าที่ที่ดิฉันต้องทำอย่างจริงจัง คือสื่อสาร ลงมือทำ ฝึกคนให้เกิดทักษะนี้จริงๆ และ ผลักดันอีกทีให้ การรู้เท่าทันการสื่อสาร บรรจุอยู่ในหลักสูตรของชาติไทยให้จงได้ (คืออันนี้ก็เวอร์ไปพอประมาณ แต่ไม่รู้มีอะไรดลใจทำให้ดิฉันมุ่งมั่นจนออกนอกหน้า)
- ดิฉันเริ่มจากตนเอง โดยพยายามทำให้เด็กๆเกิดทักษะนี้จริงๆก่อน จนเด็กเห็นจริง และตัวดิฉันก็เห็นและคิดอยู่เสมอว่าจริง........
- เริ่มจากคนเล็กๆ วงเล็กๆ แล้วค่อยๆเพียรพยายามสื่อสารไปสู่วงกว้าง
- เริ่มต้นเรื่องนี้ต้องขอบคุณ วิชาการด็อตคอม ค่ะ เพราะดิฉันได้อาศัยพื้นที่โพสต์เป็นปี มีกัลยาณมิตรที่ใจดีมากให้คำแนะนำเสมอ
-
จากนั้น เมื่อมา GotoKnow ก็ต้องขอบพระคุณพี่โอ๋ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ดิฉันกล้าออกมาสื่อสาร แล้วก็เลยได้สื่อสารต่อเนื่องมาจนทุกวันนี้
-
บางทีเลยรู้สึกเหมือนกำลังเรียนอยู่เลยค่ะ ต้องเรียนรู้เอง อ่าน ฟัง และดู แล้วก็เรียนรู้จากทุกคน ทุกสิ่งรอบตัว แล้วนำมาประมวลเป็นอะไรสักอย่าง ที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน เลยเขียนวนๆพายอ่างอยู่ในเรือแบบนี้อะค่ะ
- ดิฉันกะว่าพอ-วนได้ที่ เวียนหัวกำลังดีแล้ว ก็จะเริ่มอ่านและแปลจากข้อมูลความรู้ของฝรั่ง เพื่อนำมาสังเคราะห์ คืออ่านๆๆๆจนหลอมละลาย ถ้าเข้ากันได้ก็จะ เดินต่อไปค่ะ เพราะของไทย ดิฉันไม่ทราบจะไปค้นหรือคว้าข้อมูลปฐมภูมิจากที่ใด คือคิดยกเมฆคำนี้เอาเองมาตั้งแต่ต้น แถมไปตู่เอาคำว่า communication literacy ของฝรั่งมาด้วย แล้วถึงตอนนี้ยังแปลไม่ออกสักกะตัว เลยต้องมานั่งประมวลแบบมั่วตั้วมั่วตุงอยู่คนเดียว
- แต่มั่นใจมากว่าท่านผู้รู้ที่ รู้และเข้าใจ และทำอยู่ก่อนแล้วนั้น ท่านเขียนแป๊บเดียวก็เสร็จ สักวันเมื่อมีหนังสือหรือมีงานวิจัยเรื่องนี้ ดิฉันจะมีความสุขมาก เพราะมีที่อ้างอิงแล้ว
- จากนั้นดิฉันก็จะได้ยืนบ่นหน้าชั้นอย่างมีความสุข ไม่ต้องมานั่งกังวลกับความรู้ชุดนี้อีกต่อไป
- เฮ้อ....กลุ้มใจตัวเองด้วยอะค่ะอาจารย์ขจิต เขียนตอบทีไรยาวเป็นไมล์ทู้กที...... :)
