เรียนครูไก่ครับ

เรื่องชื่อเล่นไม่ค่อยมีใครเรียกชื่อนี้เท่าไร จนผมจะลืมอยู่แล้ว แต่พอจะลืม แว่วเสียงพ่อเรียกให้ตื่นยามเช้าตรู่ว่า "ไอ้ตึ๋ง ผูกหมา" 

ที่บ้านเมืองกาญจน์แม่ชอบค้าขาย จึงเปิดบ้านเป็นร้านค้าสะดวกซื้อสมัยยุคเริ่มต้น คราวนี้ "คุณหมา" ไม่เห็นด้วย เผลอเป็นกัดลูกค้าแก้เซ็ง ผมจึงมีหน้าที่สำคัญ ทำให้ลูกค้า "is the king" ปรองดองกับ คุณหมา โดยการผูกทุกเช้า ก่อนที่ลูกค้าคนแรกจะมาเยือน ผูกเป็นคำโคลงบรรยายภาพบ้านในความทรงจำริมลำแควใหญ่ว่า........

เรื่องนี้อยู่ลึกเกินแก่นใจจนไม่ลืม

บ้านริมแควหนึ่งน้อย    ดายเดียว

โดดเด่นติดทางเรียว     เล็กนั้น

ทางลงท่ามีคนเทียว      เดินท่อง เสมอนา

คุณแม่ชอบกางกั้น       ลูกน้อยเดินลง